Hiçbir zaman gerçekleşmeyen kötülükler, bize ne kadar çok şeye mal oldu!

Korku içinde olana, her şey hışırdar.

Endişe, kendi iç sesimizi duymamızı engelleyen radyodaki parazit gibidir.

Endişe, güçsüz olduğunuz inancından gelir.

Asıl korkunç olan, hayal edilemeyen şeyler.

Endişe bizi depresyona değil, eyleme geçirmeli.

Eğer yapamayacağınızı düşünüyorsanız, haklısınız. Yapamazsınız.

Güven ve irade, ne yazık, pratikten ve dıştan geliyor.

Yalnızlık korkusu, Türk aydınının obsesyonudur.

İnsan, başkasını beğenirken, kendinde olanı beğenir.

İtiraf, yüksek hızda çözülmedir.

Baskı, candan çok beyni hedef alıyor.

Tasanın etrafında gezgin olmuş insanlar. Kısacık molalarda tanıdılar mutluluk denen kelimeyi.

Neresi olursa olsun ya da hangi şehrin sahnesi… İçeride ister 100 kişi olsun ister 3 bin kişi, psikolojim hep aynıdır.

Kendimi hiçbir dönemde güvenli ve huzurlu hissetmedim.

Bölgemizde Türkiye'yi dışarıda bırakacak her türlü girişim başarısızlıkla sonuçlanmaya adaydır.

Bir şeye çok dikkat kesilip biraz korku veya stres duyduğumda kafamda hemen müzik çalmaya başlar. Sanki beni rahatlatacakmış gibi...

Ruh hastasının tekiyim evde tek başımayken... Kendi kendime acayip konuşurum mesela. Sürekli izleniyorum hissine kapılıyorum bazen evde.

İnsanlar “başkalarının yargı gücüne kendi yargı güçlerinden çok güvenliler.

İnsanları tedirgin eden, olan biten değil, olan bitenle ilgili inandıkları.