Olup bitenlere soğuk bir mantıkla bakmaya, yalnız mantıklı, pratik bir hayat sürmeye alışık bir insana böylesine aşırı, çılgınca duygular saçma görünmez mi hiç?

İnsan, mantıklı düşünen bir hayvandır.

Doğru düşünce olmadan doğru düşünce faaliyeti olmaz.

Aklın var değil mi, diye sordu kendi kendine. Kullan o zaman!

Gerçeğin tersine, düşündüklerimiz ve duyduklarımız birbirinden kopuk, çelişik ve çok biçimlidir.

Duygular düşüncelere karşıt olunca onları yenerler.

Bir devlet adamının kalbi kafasında olmalıdır.

Gündelik deneyimler göstermiştir ki, akıl bir konudan vazgeçse de, yürek yıllar boyu onun için çırpınır durur.

Akıl yürütmeyi inkâr eden kimsenin elinde onu reddetmek için akıl yürütmekten başka bir kanıt yoktur.

Eğer akıl ve mantığın manası, benim zannettiğim gibi herkeste mevcut olan bir duygudan ibaret ise, insanın yaratılışında hiç akıl ve mantık yok demektir.

Nihayetinde, bizleri her şey karşısında bağımsız kılan tek şey aklın doğru kullanılmasıdır.

Gerçeğin tersine, düşündüklerimiz ve duyduklarımız birbirinden kopuk, çelişik ve çok biçimlidir.

Akıl her şeyde son hakim ve rehberimiz olmalıdır.

Aşk aklın en soylu zaafıdır.

Matematikçi, insan düşüncesinin merdiveninde en yüksek basamağa ulaştı.

Düşünceler, duyguların çekim alanına girince bükülürler.

Yumruğu sıkıldığında hiçbir erkek net bir şekilde düşünemez.

Akıl ve kalp arasında durup, ikincisini birincinin doğruluğu ile uzlaştırmak için savaşmak ne kadar zor ve acı vericidir.

Korku, mantığın düşmanıdır.

Sağduyudan yoksun bir aklın karışması gibi bir kafa karışıklığı yoktur.