Son derece kusurlu olan bu dünyada herhangi bir şey ne kadar kusursuz olabilirse..

İnsanın yaratıldığı böyle yamuk odundan düzgün hiçbir şey yapılamaz.

İnsan mükemmel doğar ama kendini kusurlu hale getirir. En parlak yıldızların üzerinde bile leke vardır. Hatasız insan olmaz.

Hayvanlar hepsi kendi aleminde öylesine huzur içinde hallerinden sızlanmazlar, kan ter dökmemekteler, karanlıkta gözleri açık uzanmıyorlar ve ağlamıyorlar. Ah siz yüreğinde karanlık bir noktası olmayan ve kafası hiç karışmayan insanlar, çelişkisiz ve gölgesiz hayatlarınızla ne kadar sıkıcı ve ne kadar ‘az’sınız.

Karşımızdakinin yalnızca kendi budalalığımız, kusurumuz ve kötülüğümüz olduğunu akıldan çıkarmayarak her insan budalalığına, kusuruna ve kötülüğüne hoşgörülü bir şekilde yaklaşmalıyız.

İnsan kendi bedeninin ağırlığını, hareket ettirmek istediği her yabancı cisminkinden farklı olarak, nasıl duyumsamaksızın taşırsa, aynı şekilde kendi kusurlarını ve kötülüklerini değil, ötekilerinkini fark eder yalnızca.

Hırs, özel bir insanda bir kusurdur.

İnsanın özü kusurludur.

Her insan aslında zaaf dolu bir yaratıktır.

Şecaat arz ederken merd-i kıpti sirkatin söyler.

İnsanın yaratıldığı böyle yamuk odundan düzgün hiçbir şey yapılamaz.

Biz" düşmüş "melekler değiliz, ne de mükemmel" yarattık".

Ve şimdi mükemmel olmak zorunda değilsiniz, sadece iyi olabilirsiniz.

Tutkularımız; ya birer kusur ya da birer erdemin daha şiddetli halleridir.

Mükemmel insanların aksayan tarafları daha çok göze batar.

Eğer insanlar Tanrı olsaydı, kendilerini demokratik olarak yönetebilirlerdi. İnsanlar Tanrı olmadıklarına göre, mükemmel bir devlet insanlara göre değildir.

İdeallerimizde farkında olmadan kusurlarımızı açığa çıkarırız.

Hayat mükemmel değildir.

İnsanlığın çarpık kerestesinden tamamen düz bir şey yapılmadı.

Hiçbir şey her açıdan güzel değildir.