İnsanın yaratıldığı böyle yamuk odundan düzgün hiçbir şey yapılamaz.

İnsana gelince tüm söyleyebileceğimiz şuydu : 'Mükemmelleşebilir canlılar olarak doğduk ve asla mükemmel olamayacağız.'

(...) bu kadar insan neden doğanın mükemmel bir düzen içinde işlediğine inanıyor? İlk olarak empati yoksunluğundan. Çünkü başkasının kusuru, eksikliği ve derdi onu ilgilendirmiyor.

Şah Hata'i'm eydir heman, dağları bürüdü duman.

Hoşgörü nedir? Hoşgörü insanlığın bir parçasıdır. Hepimizin hataları ve eksikleri var; karşılıklı olarak birbirimizin hata ve eksiklerini bağışlayalım, çünkü, hoşgörü doğanın ilk yasasıdır.

Doğa saldırır insanlara. İnsanlar birbirine saldırır! Ne zavallı yaratıklarız!

Ağacı kesersen, dallar ölür.

Mutluluğun ne olduğunu hayvanlardan öğrenebilirdik.

İnsanın doğal çöküşünü bugün toplumsal ilerlemeden ayrı düşünmek mümkün değildir.

Son derece kusurlu olan bu dünyada herhangi bir şey ne kadar kusursuz olabilirse..

Yüzünde toprak kokusu olanın alnında çakıl izi bulunması doğaldır.

Kuş canıyla uçar.

İnsanların ölmesi insanlığın derisinin dökülmesi gibidir.

Dağ baba, ana tarla, gençlik at, bebek denizdir, dere hepimiz, su içimiz, ev cinselliktir.

Dünyaya çarpan meteor biziz.

Bir savaşta her iki ordudan daha fazla zararı savaş meydanı görür.

Hayatın her yeri delik deşikti, sayfaları yırtılmış, buruşturulmuş, fırlatılıp atılmış bir kitap gibi.

Hepimiz aynı ağacın çocuklarıydık.

Çok azımız katil ya da hırsızız, ama hepimiz yalan söylemişizdir.

Ben çiçeklere "toprağın sevdası" derim Kınalı Yapıncak... Onlar da toprağın dudağında birer buse olarak açılıp sönüyorlar... Hangisi toprağın kalbine gitmeyi düşünüyor?