Nasıl da çabuk geçti o günler,
Koştum peşinden yetişemedim.
Güzel bir söz vardı dilimde,
Çok istedim, söyleyemedim.

Geçiyordum, hayal kırıklığına uğradım.

Mükemmelliğin bedeli disiplindir. Sıradanlığın bedeli hayal kırıklığıdır.

Kaybetmek zordur fakat başarmak için hiç çabalamamak daha kötüdür.

Bugün benim doğum günüm, Kelimeler büyüyor ağzımda, Bildiğim tüm hayatlar, paramparça.

Çin Seddi'ne bak, büyük emeklerin ne kadar boşa gittiğini anlarsın.

Üzgünüm, koruyamadık aşkın ahengini.

Her zaman en iyisini yap ve asla pişman olma.

Açılamadıktan sonra kanatlar neye yarar? Kurtarmaz, azap verir, bizi ağırlıkları ile aşağı doğru iterler.

Bir silgi gibi tükendim ben. Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım: mürekkeple yazmışlar oysa. Ben, kurşunkalem silgisiydim. Azaldığımla kaldım.

İki gözüm iki çeşme... Neye yanıyorum, biliyor musun? Birleştiremedik kalplerimizi..!

Ah sen saman sarışını, yüreğe sızı düşürecek kadar güzel ve tatlı kokulu sarışın, keşke hiç doğmamış olsaydın.

Bir sona geldiğin için ağlama, onu yaşadığın için gülümse.

Keşke. Ah bir anlamı yoktu. Her şeyi kaybetmiştim.

Keşke tanımasaydım seni demiyorum; Ama keşke tanıdığım gibi kalsaydın.

Bir şeyi istediğimiz zaman hep onun çekici yanlarını görürüz, onu elde ettikten sonra da hep kötü yanlarını buluruz.

Dağlar didinmekte olacak ve gülünç bir fare doğuracak.

İsteksizliğin ve düş kırıklığın nereden kaynaklanıyorlar? Aslında neden bir şeye ulaşmak, bir şey hakkında karara varmak istemiyorsun? Çünkü mutluluğa inanmıyorsun, kendine inanmıyorsun ve bütün çabalar sana yalnızca düş kırıklıklarını arttırıyor gibi görünüyorlar.

Yarım kalan her sevinç, sırtımıza saplanan bir bıçak gibidir.

Ne olabilirdi diye düşünmek için geçtir ama ne olabilir demek için geç değil.