Düşünüyorum, öyleyse varım.

Sen düşünen bir varlık değil misin? Yoksa kendini hepten beden mi sanıyorsun?

Varlık temeli olmayan herhangi bir düşünceye saplanmak, böyle düşünmeyenlere de saldırmak: işte yobazlık budur.

Bir gün önceki “ben”i yargılamak isterim. Aynaya bakan gözümden, gözümün gördüğünü tanımlayan beynimden, gözümün gördüğünü yorumlayan yüreğime doğru inerim.

Sende o var bu var, falan dedi var, falan anlattı var, peki sende senden ne var Mevlana?

Siyasette ne yapacağınız konusunda tereddüte düştüğünüzde hiçbir şey yapmayın. Eğer ne söyleyeceğiniz konusunda şüpheye düştüyseniz, gerçekten ne düşündüğünüzü söyleyin.

Muhakemenin gücü benliğin tutarlığıyla ölçülür.

Kendini bulmak istiyorsan, kendin için düşün.

Aklımdan çıkmadıysam, sorun bende.

Akıl bir düşünce demetidir. Düşünceler düşünen var olduğu için yükselir. Düşünen egodur. Ego arandığı takdirde otomatik olarak yol açılacaktır.

Kesin olan bir şey var. Bir şeyin doğruluğundan şüphe etmek. Şüphe etmek düşünmektir. Düşünmekse var olmaktır. Öyleyse var olduğum şüphesizdir. Düşünüyorum, o hâlde varım. İlk bilgim bu sağlam bilgidir. Şimdi bütün öteki bilgileri bu bilgiden çıkarabilirim.

Hissetme biçiminiz, neden bir başkasının kafasındaki düşüncelere bağlı olsun.

Zihnin varlığı: İnsanın içindeki küçük insan.

Şüphe zekanın isimlerinden biridir.

Harika, Matematik, Delilik, Şüphe, Cesaret Delilikte dünyanın en önemli insanı olduğumu düşündüm.

Başkaları tarafından ifade edilen kendi düşüncelerimizi duymak bizi rahatsız edebilir: onların kişiliğinden yeterince emin değiliz.

Sahtekar olmadığımızdan nasıl emin olabiliriz?

Önemli olan başkalarının düşündüğü büyük şeylerden ziyade; küçük de olsa kendi düşündüklerindir.

Önemli olan başkalarının düşündüğü büyük şeylerden ziyade; küçük de olsa kendi düşündüklerindir...

Bir kapıyı açan kişi ile kapayan kişi aynı varlık mıdır?