Düşüncelerim, ruhum ve bütün anlamlar sessizlikte şekilleniyor. Kainatın fısıltılarını sessizlikte duyuyorum.

Bir düşünceyi yakalamak için çok düşünceye ihtiyaç vardır.

Hayat berbat bir şeydir. Hayatımı onu düşünerek geçirmeye karar verdim.

Bana göre, inanç için gerekli olan tek şey, elimizden gelenin en iyisini yaparak başarıya yaklaşacağımız ve hedeflerimizdeki başarının (insanlık, şimdiki ve geleceğin iyileştirilmesi) elde edilmeye değer olduğu inancıdır.

Uygulama ve düşünce, bir sanatta çoğunu emin adımlarla ilerletir. Ut varias usus meditando extunderet artis / paulatim.

Akıllı ya da değil, hepimiz hata yaparız ve belki de akıllı hatalar en kötüsüdür, çünkü çok dikkatli bir düşünce onların içine girmiştir.

Sözcük hazinemizi daha karmaşık düşünceleri ifade edebilmek için genişletebilmeliyiz.

Entelektüel çaba ve uğraş her zaman tarihin önündedir. Tarih çoğu zaman bu entelektüel çaba ve uğraşın boyutu, derinliği ve gücüne göre biçim alır.

Yaptıklarımızın bir anlamı vardı. Ne dediğimiz, ne düşündüğümüz hiç mi hiç önemli değildi.

Yaşamın ciddi olup olmadığını anlayana dek bunu ben de bilemeyeceğim. Onun tehlikeli olduğunu ve insanın canını çok yakabildiğini biliyorum. Ama bu illaki ciddi de olduğu manasına gelmiyor.

Hayat ciddi mi değil mi kestirene kadar ben de anlamayacağım.

Bir kişinin bir şekilde düşünmediği bir konuda düşünme biçimine sahip olduğunu göstermeye çalışmak boşuna.

Düşünceyi izleyemediği zaman, hatanın düşüncede olduğuna inanmak, dar görüşlülüğün eski dramıdır.

İnsan düşüncelerinde ve yaptıklarında ciddiyse, o gerçek bir azizdir.

Düşünmek zor iştir, muhtemelen bu nedenle çok az kişi düşünür.

Eğer sonuna kadar gitmek istemiyorsam, çabaların ve öne çıkmaların ne anlamı var?

Fikir gidince insan da kâğıt gibi cansız, manasız oluyor.

Bir teoremin zarafeti onda görebildiğin fikirlerin sayısıyla doğru, o fikirleri görebilmek için harcadığın çabayla ters orantılıdır.

Felsefe objelerin düşünce ile görülmesidir.

Yersiz bir derinlik düşünceyi karıştırır, zayıflatır.