Zeki adamlar söyleyecek bir şeyleri olduğu için konuşurlar. Aptallar, konuşmaları gerektiği için.

Bilge insanlar konuşurlar çünkü söyleyecek bir şeyleri vardır. Aptal insanlar konuşurlar çünkü bir şey söylemek zorundadırlar.

Çoğu insanlar gibi düşünmeden konuşsaydım kimse bir şey demeyecekti; ama ben düşündüğümü söylemeye kalktım.

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.

Konuştuğun zaman sadece bildiklerini tekrar edersin; ama dinlersen, yeni şeyler öğrenebilirsin.

Sessizliği bilmeyenlerin sesini dinlemezler.

Hiçbir aptal şölende sessiz olamaz.

Konuşmasını bilen ne zaman konuşması gerektiğini de bilir.

İnsanlar arasında yaşamak güçtür, susmak çok daha güçtür.

Konuşmak ihtiyaç olabilir fakat susmak bir sanattır.

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.

Konuşmaya değer insanlarla konuşmazsan insanları, konuşmaya değmez insanlarla konuşursan kelimeleri yitirirsin. Sen öyle biri ol ki ne insanları, ne de kelimeleri yitir.

Konuşmak, bir şey söylemek değildir.

Konuşmak ihtiyaç olabilir ama susmak bir sanattır.

Hiçbir kimse toplumda çok fazla konuşmazdı, eğer diğerlerinin onu ne kadar sıklıkla yanlış anladığını bilseydi.

Az konuşmaktan nadiren, çok konuşmaktan ise çoğunlukla pişman oluruz.

İki kulağımız ve bir ağzımız var, bu yüzden söylediklerimizden fazlasını dinlemeliyiz.

Çok dinlememiz ve az konuşmamız için iki kulağımız ve bir dilimiz vardır.

Sessizlik, çok kez toplumun değer ve hükümlerini sözlerden daha güçlü olarak belirtir.

Az konuşmak daima iyi şeydir; fakat derli toplu olmak şartıyla.