Kimsenin kötü şeyler yapıp yapmadığımdan şüphe ettiğini sanmıyorum. Soru şudur: Elbette, ne, nasıl, ve belki de en önemlisi neden?

İnsanı yükselten iki şey vardır: Korku ve merak.

İnsanlar başkalarına en çok korkudan ya da hınç duydukları için zarar verirler.

Bir oyuncuya kötüsün dersin, onu öldürürsün, bir başka oyuncuya kötüsün dersin, canlanır. Oyuncuların kişiliklerini tanımak gerekir. Futbol, teknik ve taktiğin çok ötesindedir.

Galatasaray daha sakin kalan taraftı. Oyuncularıma 'Bu maçı kazanan ya da kaybeden şampiyonu belirlemeyecek' demiştim. Ligin şampiyonu belli olmadı. Rakibin önüne geçme fırsatını değerlendiremedik.

Ölüm korkusu, çok uzun zamandır dinlerin ana motoru olmuştur.

Hepimiz intikamını almak istediğimiz gizli bir yara uğruna savaşıyoruz.

İnsan meseleleriyle ilgili tüm temel inançlar, kişisel bir çıkmazdan kaynaklanır.

Feda etme duygusunu yaratan şey, sahip olunanlar değil, sahip olunamayanlardır.

Gelişimin ödülü ve heyecanı kendi içindedir.

— Nedenini bilmediğim bir sorumluluk duygusu bana bunları yaptırıyor, yazdırıyor.

Güven ve irade, ne yazık, pratikten ve dıştan geliyor.

Yalnızlık korkusu, Türk aydınının obsesyonudur.

İnsan, başkasını beğenirken, kendinde olanı beğenir.

İtiraf, yüksek hızda çözülmedir.

Baskı, candan çok beyni hedef alıyor.

Derdim kadar olsaydı kuvvetim, benimle baş edemezdi kasvetim.

Uzaktan tanıdık oluyorum yakınlaştığım bu yabancıya.

Neresi olursa olsun ya da hangi şehrin sahnesi… İçeride ister 100 kişi olsun ister 3 bin kişi, psikolojim hep aynıdır.

Kendimi hiçbir dönemde güvenli ve huzurlu hissetmedim.