Bana kulak ver ki, sana ses verebileyim.

Kulak, yüreğe giden bir caddedir.

Dinlemeyi severim. İnsanları dikkatle dinleyerek çok şey öğrendim. Çoğu insan karşısındakini hiç dinlemez.

Akıllı insan, kendini dinleyen ve anlayan kişilerle konuşur.

Kızmak veya gücenebilmek için mutlaka biraz anlamak lazımdır.

Konuşmadan önce dinle.

Duymak istiyorsan, sessiz ol.

Konuştuğun zaman sadece bildiklerini tekrar edersin; ama dinlersen, yeni şeyler öğrenebilirsin.

İnsanları anlamak değil de onlara anlaşıldıklarını hissettirmek önemliyse, anlayanlar ve anlaşılanlar olarak bu çok taraflı bütünlüğün içinde tek taraflı her şey yok hükmündedir.

Empati dilsizlikten çıkmıştır. Dil geliştikçe empati azalır. Çünkü dil olunca anlamaya çalışmaz sorarsın.

Okumuş yazmış adam öğüt vermez, adamı anlar.

İnsan bir başkasının sesini ne kadar duyabilir içinde?

Başkalarına kendimizden söz etmek gayet doğaldır; başkalarının kendileri hakkında söylediği şeyleri, onların kast ettiği biçimde anlamaksa bir kültür meselesidir.

Bir insan bir başkasının sözünü her zaman anlayabilir.

Düşünmeyi başaramayan insanlar başkalarının konuşmasını dinlemezdi.

Hakikat iki kişiye muhtaçtır. Biri onu dillendiren, diğeri onu anlayan.

İki adama ihtiyacı var gerçeğin: biri onu söylemek, diğeri anlamak için.

Anlaşılamamanın üzüntüsünü duyacağımız yerde, bütün zihnimizle başkalarını anlamaya çalışsak, hayat ne kadar güzel olurdu.

Bu dünyaya anlaşılmak için değil, anlamak için geldik.

İki kulağımız ve bir ağzımız var, bu yüzden söylediklerimizden fazlasını dinlemeliyiz.