Bizim medeniyetimizde, güzel kadın sevilmez; sevilen kadın güzeldir.

Güzelliğe hayran, karaktere âşık olunur. İkisini karıştırmayınız; karıştırırsanız, karışan siz olursunuz.

Güzel olan sevgili değildir, sevgili olan güzeldir.

Dünyayı aydınlatan salt sevgidir sanır insan. Ama sevgiyi besleyen, olanca güzelliğiyle dünyadır aslında.

Sözün şiirlerin mükemmelidir Senden başkasını seven delidir Yüzün çiçeklerin en güzelidir Gözlerin bilinmez bir diyar gibi

Her gün bu kadar güzel mi bu deniz? Böyle mi görünür gökyüzü her zaman? Her zaman güzel mi bu kadar, Bu eşya, bu pencere? Değil, Vallahi değil; Bir iş var bu işin içinde.

Öyle derin ki gözlerin içmeye eğildim de. Bütün güneşleri pırıl pırıl orada gördüm.

Güzel olan sevgili değildir, sevgili olan güzeldir.

Tüm istediğim kalbin durgunluğu, böylece başlayabilirim karanlıkta yolumu bulmaya ve kalbine girmeye.

Aşkın gözü kördür derler. Yalan! Seven, sevdiğinde başkalarının gördüğünün en az iki katını görür..

Bir kadının güzelliği, ancak sevmeye başladığı zaman meydana çıkar.

Şekerim, gönül kimi severse güzel odur. Aşk ile büyülenen gönüller, kendi ruhlarının tanıdıklarından başkasıyla ateşlerini yatıştıramazlar.

Gönül kimi severse güzel odur.

Birlikte mısralar düşünüyoruz ama iyi ama kötü; Boynun diyorum boynunu benim kadar kimse değerlendiremez.

Güzelsin sevgilim, Ama çok yakından!..

Öyle güzel bakma çocuk, Cenneti gördüm diyorum, Delisin diyorlar.

Size şu buyruğu veriyorum: Birbirinizi sevin!

Pertev-i nurundan anun âfitâb almış gider

Mahımı gördüm bugün yüzden nikâb almış gider

Aşk bakmakla güzelleşir, Konuşmakla zenginleşir, Dokunmakla bozulur.