Güzel olan sevgili değildir, sevgili olan güzeldir.

Gökyüzü açık da olsa kapalı da insan sevmedikçe onu göremez.

Güzel olan sevgili değildir, sevgili olan güzeldir.

Sevgili seven tarafından algılandığı şekliyle çizilir.

Bir kadının güzelliği, ancak sevmeye başladığı zaman meydana çıkar.

Göz gördüğünü sevmez, sevdiğini görür.

Sevgiyle bakılan her şey güzeldir aslında, kim dünyayı daha çok severse, o daha güzel bulacaktır.

Güzelsin sevgilim, Ama çok yakından!..

Bizim medeniyetimizde, güzel kadın sevilmez; sevilen kadın güzeldir.

Güzelliğe hayran, karaktere âşık olunur. İkisini karıştırmayınız; karıştırırsanız, karışan siz olursunuz.

Çok yerde bulundum, çok şey gördüm, Hiçbiri tam olarak senin gibi güzel değildi Mona Lisa'dan da güzelsin

Dünyayı aydınlatan salt sevgidir sanır insan. Ama sevgiyi besleyen, olanca güzelliğiyle dünyadır aslında.

Sözün şiirlerin mükemmelidir Senden başkasını seven delidir Yüzün çiçeklerin en güzelidir Gözlerin bilinmez bir diyar gibi

Her gün bu kadar güzel mi bu deniz? Böyle mi görünür gökyüzü her zaman? Her zaman güzel mi bu kadar, Bu eşya, bu pencere? Değil, Vallahi değil; Bir iş var bu işin içinde.

Ne derler bilirsin, Abby- güzellik bakanın gözlerindedir.

Sevdiğimiz zaman, aşk o kadar büyüktür ki; bir bütün olarak içimize sığmaz. Sevdiğimiz insana doğru karşımızdakinin hisleri dediğimiz şey; kendi sevgimizin çarpıp geri dönüşüdür. Bizi gidişten daha fazla etkilemesinin, büyülemesinin sebebi ise, kendimizden çıktığını fark edemeyişimizdir

Öyle derin ki gözlerin içmeye eğildim de. Bütün güneşleri pırıl pırıl orada gördüm.

İki aşık için önemli olan her zaman dünyaya değil, birbirlerine nasıl baktıklarıdır.

Şekerim, gönül kimi severse güzel odur. Aşk ile büyülenen gönüller, kendi ruhlarının tanıdıklarından başkasıyla ateşlerini yatıştıramazlar.

Gönül kimi severse güzel odur.