Zamanı durdurup sonsuza kadar bu anda kalmak istiyordum.

Mutluluk yarına ait değil. O bir varsayım değil. Mutluluk burada ve şimdi başlar...

İyi ve güzel şeyler ne kadar da çabuk gelip geçiyor.

Vakt-ı şâdî de gelir mevsim-i mihnet de geçer.

Şimdi daha mutluyum, iyi şeyler düşünüyorum ve inanıyorum ki olabilecek, güzel şeyler başladı.

Hepimiz geleceği çok fazla düşünüyoruz. Bu sebeple de bugünümüzü heba ediyoruz.

Güzellik, kısa süren bir saltanattır.

Gülmek için mutlu olmayı beklemeyin belki de gülmeden ölürsünüz.

Durursa anlaşılır saatin kaç olduğu

Kelebeğin ömrüne bir gün deme, o senin gibi ayları değil anları yaşar.

Erişmek istediğin o pis mutluluğu gör işte.

An, zamanın ve ebediyetin birbirini dokundukları bir belirsizlik.

Geçmişi unutan, şimdiyi ihmal eden, gelecekten korkan insanların ömrü çok daha kısa, çok daha karışıktır. Son anlarını yaşarken zavallılar çok geç farkına varırlar ki zamanı bir hiç uğruna didinip geçirmişlerdir.

Mutluluk diye bir şey yoktur. Mutluluk ya geçmişte ya da gelecektedir. Ama ben şimdiyi yaşıyorum.

En büyük bilgelik şu andan zevk almayı hayatın en büyük amacı kılmaktır, çünkü tek gerçek budur, başka her şey düşünce oyunudur.

Geleceği satın alabilecek tek şey bugündür.

İnsan, gününü ve yaşını yaşamanın zevkini duymalıdır. Çok kimsenin değişik özlemleri vardır: “On yaş genç olsaydım“ derler, “şimdi delikanlı olsaydım“ derler veya tam tersi “tekaüt (emekli) olsam da evde otursam“ derler. Ben böyle düşünmem. Ben her günümün iyi geçmesine, en iyi şekilde değerlendirilmesine çalışırım.

Edebi eserler, insanı yeni ve mesut, başka iyi ve güzel bir dünyaya götürmeye yardım etmiyorlarsa neye yarar?

İyi şeyler mutlaka çabuk biter.

Geçmiş yalnızca anılarımızdadır; gelecek yalnızca planlarımızdadır. Şimdi ise bizim tek gerçeğimizdir.