Değişim korkusunun ve fiziksel acının hissedildiği yer aynı. Sosyal ya da duygusal acı aynen fiziksel acı gibi gerçek ve yoğun hissediliyor.

Bazen, sırf ağlamaya yer kalmadığı için gülersiniz.

Sevincin kapıları, acıların anahtarlarıyla açılır.

Kadın, gözyaşlarını saklamak için şişeler üretmiş tek canlıdır.

AcıIar; yaşanan oIayIarIa değiI, kişinin verdiği tepkiIerIe iIgiIidir.

Ağlamak ayıp değil, saklama gözyaşını yeter ki ağlarken de eğme bir an başını.

Aşk ve acı kardeştirler, bırakın onu düşünmeyi...

Eğer bir dış etken sizi üzerse, duyduğunuz acı o şeyin kendisinden değil, sizin ona verdiğiniz değerden geliyordur, onu da her an ortadan kaldırma gücünüz vardır.

En çok gülenler en çok acısı olanlardır.

İnsanlığın ortak değerleri zannedildiği gibi din, dil, ırk, bayrak gibi kavramlar değil, acı, keder, sevinç, aşk gibi kavramlardır.

Hasta bir bedenin içinde gizlenmiş akılsal acıları ve neşeyi anlayabilirsiniz; yüz her ikisini de yansıtır.

Zevk son derece hoş bir acıdan başka bir şey değildir.

Aşk ve öksürük saklanmaz.

Acılar ve sevinçler, birbirine komşu.

Acılar geçicidir. Ama her sevinç, en derin sonsuzluğa uzanır.

İçiniz kor gibi yanarken susmak, acıların en beteridir.

Dünyada biricik acı, sevildiğini sanmamaktır.

Eğer öfke varsa altında mutlaka acı da vardır.

Nasıl şu oldukça sıradan insan bana bu kadar acı çektirebilir ?

Ne tezatlı bir şey, ne tuhaf
Ne tuhaf acıyla hiç konuşamamak.