Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç.

Doğmak ve ölmek kolaydı. Zor olan hayatın kendisiydi.

Rahatsız bir yaşam ritmi kolay bir ölümden daha çok hayat.

Yaşamın büyük bir değeri yoktur, fakat ondan başka şeyimiz de yoktur.

Sanatsız hayat nasıl olurdu? Bilim ömrü uzatır. Neyi - yemeyi, içmeyi ve uyumayı? Sadece yaşamı sürdüren gereksinimleri karşılamaktan ibaretse, daha uzun yaşamanın ne faydası var? Bütün bunlar sanatın cazibesi olmadan hiçbir şey değildir.

Ateistlerin yaşamak için hiçbir şeyleri olmayan garip bir efsane. Tam tersi. Ölecek bir şeyimiz yok. Yaşamak için her şeyimiz var.

Hayat ciddidir ve her zaman öyle olmuştur.

Yiyordunuz içiyordunuz  Yaşamıyordunuz ki.

Ülken için bir mücadeleye girmediysen, sen öldüğünde de hiç yaşamamış olacaksın.

Neden buradayız bilmiyorum, ama eğlenmemiz için olmadığı kesin.

Canlı bir varlık olmaktan başka şeyin önemi yoktu.

İnsanlar ömür kısadır derler ama, yine de onu kısaltmak için ellerinden geleni yaparlar.

Ekmek parçasını sadece ekmekle yaşayanlara bırakalım.

Sadece iki kez yaşarsın. İlki doğduğunda başlar ikincisi ise ölümün yüzüne baktığında.

Bir sevgiyi anlamak, bir yaşam harcamaktır... Harcayacaksın!

Bizim yaşamamız için tek bir neden var. O da aşk. Onun dışındaki her şey dekor.

Dünya artık yaşamaya değmez,değil mi?

İnsan yalnızca kendisine hiçbir şey kazandırmayan, işten ibaret bu hayatı, gerçek olmayan ve doğru olmayan bu hayatı yaşarsa; işte ancak o zaman gerçek ve sürekli bir ölümle ölür.

Anlıyorum Yaşam elbette uzun biz duyabildikçe sevgiyi Yalnızca bunun için uzun Yani sevgiyle de sevebilir insan, sevdayla da...

Hayata bir anlam yüklemek için yaşarken, sonuna gelindiğinde hayatın kendisinin bir anlam olduğunu anlayacağız...