Sanırım temel olarak insan hayatının sadece ürün tüketmekten ve çöp üretmekten ibaret olmadığını hissetmek istiyor.

Dinsel inancın karşısına bilimselliği rakip olarak koyarsan, materyalizmin ne olduğunu kavrayamamış kıt beyinli mahlukatlar aşırı bilimselliğin maneviyatı öldürdüğünü ileri sürerler.

Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç.

Doğmak ve ölmek kolaydı. Zor olan hayatın kendisiydi.

Göz açıldıkça ruh perdelenir.

90-60-90'ı herkes bilir, elbette ki vücut ölçüleri. Ama bir de 200-70-60 var. Unutmayın, bu da tabut ölçüleri.

Rahatsız bir yaşam ritmi kolay bir ölümden daha çok hayat.

Yaşamın büyük bir değeri yoktur, fakat ondan başka şeyimiz de yoktur.

Sanatsız hayat nasıl olurdu? Bilim ömrü uzatır. Neyi - yemeyi, içmeyi ve uyumayı? Sadece yaşamı sürdüren gereksinimleri karşılamaktan ibaretse, daha uzun yaşamanın ne faydası var? Bütün bunlar sanatın cazibesi olmadan hiçbir şey değildir.

İçlerinde hep sadece maddi şeyler var, yine de canları acıyor.

Ateistlerin yaşamak için hiçbir şeyleri olmayan garip bir efsane. Tam tersi. Ölecek bir şeyimiz yok. Yaşamak için her şeyimiz var.

Hayat ciddidir ve her zaman öyle olmuştur.

Yiyordunuz içiyordunuz  Yaşamıyordunuz ki.

Fakat sen ey servet sahibi adam, güneşin mutlu ateşinin iddiasız büyüklüğünde ve düşünceli ayın olgun parıltısında senin servetinin bir payı yok.

Yıkılan sarayların yerine yenisini yapmak kolaydır. Fakat insanlar ölürse, onların yerine kolay kolay yenisi konmaz.

Ülken için bir mücadeleye girmediysen, sen öldüğünde de hiç yaşamamış olacaksın.

Neden buradayız bilmiyorum, ama eğlenmemiz için olmadığı kesin.

İnsanın düşünce biçimi, yaşama biçimi belirler.

Canlı bir varlık olmaktan başka şeyin önemi yoktu.

Sadece iki kez yaşarsın. İlki doğduğunda başlar ikincisi ise ölümün yüzüne baktığında.