Bir kişinin zihni dini batıl inançlarla zehirlendikten sonra, düşünme yeteneğini yok eden felç edici korkudan kurtulmak neredeyse imkansızdı.

Hem korku hem de batıl inanç bulaşıcı bir hastalığın biçimleridir.

Batıl inançlı adam, ateistin bilmediği gibi tanrılara inanmamasını ister, ancak onlara inanmamaktan korkar.

Bir hayaleti öldürmek bir gerçeği öldürmekten çok daha zordur.

Eğer insanlar korku ve ölümden kurtulmak için illaki cennet değneğini kullanacak denli zayıfsa belki de ihtiyaçları olan, korku ve ölümdür.

Yahudi, Hristiyan veya Türk olsun fark etmez. Bütün ulusların ibadethaneleri insanların üzerine korku salmak, insanları köleleştirmek, gücü tekeline almak ve çıkar sağlamak amaçlı kurulmuş insan icadından başka bir şeye benzemiyor.

Farklı dinsel cemaatlerin din adamları tıpkı cadıların gün ışığından korktukları gibi bilimin ilerlemesinden korkar ve benimsedikleri aldatmacaların yok oluşunu müjdeleyen kaçınılmaz sona nefretle kaş çatarlar.

Görünmeyen şeylere duyulan korku, herkesin kendi içinde din diye bellediğinin doğal tohumudur.

Din insanları doğa üstü güçlerin korkusuyla yutuyor.

Korku, nefret ve şüphe zihninizi daraltır.

Oysa zaman değişkendir. Bir saat her zaman bir saat sürmez. Uyuyamadığınızda, görebileceklerinizden korktuğunuz için başınızı çevirip bakamıyorsanız saatler uzar. Zaman keskin dişlerini beyninize geçirir. (Doktor Uyku)

Dinler çoğunluğun korkusu ve azınlığın kurnazlığı üzerine kuruludur.

Bütün kaygılarından kurtulmak istiyorsan, korktuğun şeyin başına geldiğini düşün.

'Din'e saygı', 'din korkusu' anlamına gelen bir kod cümlesi haline geldi. Dinler, diğer tüm fikirler gibi, eleştiriyi hak ediyor, hiciv, ve evet, korkusuz saygısızlığımız.

Ve din, zulmü kınamaktadır! İnsanlar bize başka yaratıkların hakimiyetini ve kontrolünü veren bir gökyüzü büyücüsü olduğuna inanıyorlar. Aynı gökyüzü büyücüsü hayvanların kendilerine kurban olarak öldürülmesini istedi! Her şey 2,500 yıl önce goatherder tarafından yazılmıştır, ancak hala 21. Yüzyıldaki çoğu insan tarafından yutulmaktadır!

Din, insanın alt üst olmuş kendi hayal gücüyle yarattığı var olmayan yaratıkların korkusuyla, insanın yargılama yeteneğini yok ederek, bütün akli yeteneklerini kaybettirdi ve insanı en sefil, acınası köle haline getirdi.

Korku beyni felce uğratır. İlerleme cesaretten doğar. Korku inanır, cesaret şüphe eder. Korku yere düşer ve dua eder. Cesaret ayakta durur ve düşünür. Korku kaçar, cesaret ilerler. Korku barbarlıktır, cesaret uygarlık. Korku tanrılara, şeytanlara, ruhlara inanır. Korku dindir. Cesaret bilim.

Korku büyük bir yüktür.

Aklımızı yaşadığımız ana verebilirsek, içimizden korkuyu atabiliriz.

Korku, yalnızlık ve endişeyle dolu ve beni kurtarmak için dine asla ihtiyacım olmadı.