Bir kez büyük bir yara alınca, küçük yaralar önemsiz hale geliveriyor.

Sessizce bir türkü söylüyoruz içimizde bir yaraya bakarak.

Taşın toprağın ezdiği işçi elleri, erkeklerin ezdiği fahişe derileri, yalanların ezdiği düşkün ruh çeperleri kalın olur.

Acıya dayanma gücü yetinmenin büyüklüğüyle paralel gider, yetinme de bir acıdır çünkü.

Acı çok dağılmış insanın kendini toplama aracıdır, onu matkap gibi kullanıp kişi psikolojik kaya katmanına ulaşır ve o temel üzerinde kendini yeniden kurar.

Dinmeyen acılar insanı zalim ve kayıtsız yapar.

Tedavi edilemeyen şeylere dayanılmalı.

Sıkıntı ve acı çekmek gerekebilir. Çaba ve sabır, enerji ve dayanıklılık, her insanın geleceğinde etkili olur.

Yara sıcakken acımaz, hemşireceğim. Hele bir kere soğumaya başlasın. Sen bak, seyret o kızcağız nasıl yanıp yakılacak?

Sen, kurşunla vurulanları hiç işitmedin mi, be hemşireceğim? Bazıları, vurulduklarının fakında bile olamazlar, üç beş adım koşarlar, kaçıp kurtuluyoruz sanırlar.

Dayan ve üstele; bu acı, adım adım, senin iyiliğine dönüşecek.

Acı her şeye ağır basıyor. Bazen bir saat daha yaşayamayacağımı düşünüyorum. Bunu görmezden gelmeyi telkin ediyorum kendime.

Suçluyu bulmak hiçbir yarayı hafifletmiyor.

Dayan ve üstele; bu acı, adım adım, senin iyiliğine dönüşecek.

Bazı insanlar yaralarını saklamaya çalışır, bazıları da göstermeye meraklıdır.

Benim için yazar olmak demek, içimizde taşıdığımız, en fazla taşıdığımızı biraz bildiğimiz gizli yaralarımızın üzerinde durmak, onları sabırla keşfetmek, tanımak, iyice ortaya çıkarmak ve bu yaraları ve acıları yazımızın ve kimliğimizin bilinçle sahiplendiğimiz bir parçası haline getirmektir.

Onu öldürmeyen şey onu daha güçlü yapar.

Acı çekmek, ölmekten daha çok cesaret ister.

Acıyı unut, geride kaldı. Dayanmayı, katlanmayı öğren. Dikkatini acıdan başka bir şeye yönelt. Başkalarını kırmayı bırak, Eğer birini incitirsen, kendini incitmiş olursun. Eğer birine yardım edersen, kendine yardım etmiş olursun. Kendini yargılama, kendini affet.

Hepimiz alışkınız güçlüklere acılara. Çile çekmek bizim doğal ortamımız. Elbise gibi giyeriz onu , onunla soluk alırız.