Ulaşılacak saadete kaç kapı daha var? Açtım, açtım kapıları. Girdim, bomboş evlere vardım. Yardım lâzım bana, şansım yâver sanma. Hiç hoş değil gördüklerim amma. Emin değilim, her şey muamma.

Ben huzur bulmak, güvende ve gözlerden uzak olmak için nereye olsa giderim.

Boşuna arama bulamayacaksın. Bulduklarında gizli bütün aradıkların...

Huzur arar fakat tabi ki bulamazlar, kendileri huzursuzluğun ta kendisidir çünkü.

Unutmayın: olabilir de, olmayabilir de...

Yapılacak bir şey yok. Kendinizi bilmek, kendiniz olmak. Kendiniz olmak, kendinizi şu veya bu olmak hayalinden kurtarmak. Sadece olun. Bırakın hakiki fıtratınız zuhur etsin. Zihninizi arayışla rahatsız etmeyin.

Derin neşe, dingin ve ölçülü bir duygudur, nadiren açık bir neşe içinde kendini gösterir.

Huzur içindeyim biliyor musun, üstümde masmavi yaz göğü, etrafımda çiçeklenen çayırlar, biçilmelerine az kalan yoncalar ve bereketli çayırlarla...

Hiçbir arzu olmadığında Her şey barış içindedir.

Huzur içeriden gelir; onu dışarıda arama.

Sessizlik ve serinlik şimdi dünyayı sarıyor.

Gayesi belli olan huzurludur. Belli olmayan huzursuzdur.

Mutsuz olmanın birçok yolu vardır ama rahat olmanın tek bir yolu vardır, o da mutluluğun peşinden koşmayı bırakmaktır.

İçsel dinginlikle teması yitirdiğinizde, kendinizle teması yitirirsiniz. Kendinizle teması yitirdiğinizde, kendinizi dünyada kaybedersiniz.

Huzuru aramayın. Şu anda içinde bulunduğunuzdan başka bir hal aramayın; aksi takdirde, içsel çatışma ve bilinçsiz direnç yaratırsınız.

Doğanın size dinginliği öğretmesine izin verin. Bir ağaca bakıp onun dinginliğini algıladığınızda, siz de dinginleşirsiniz.

Sürekli hayat şartlarınızı iyileştirmeye çalışarak huzuru bulamazsınız. Onu, yalnızca gerçekte kim olduğunuzun farkına vararak bulabilirsiniz.

Huzur, bir içsel genişlik durumudur.

Halimiz gerçekten mutluluk verici olsaydı, kendimizi onun hakkında düşünmekten alıkoyma gereği duymazdık.

Türkiye'de ve Malezya'da dinselleştirme, ilahi huzur değil, fabrika huzuru içindir.