Yaşamın sonuna doğru durum tıpkı maskelerin çıkartıldığı bir maskeli balonun sonuna doğru olan bitene benzer, insan, yaşamı süresince temas halinde olduğu kişilerin aslında kim olduklarını görür şimdi. Çünkü karakterler gün ışığına çıkmış, eylemler meyvelerini vermiş, başarılar hak ettikleri değerlere kavuşmuş, bütün yanıltıcı imgeler de parçalanmıştır. Yani bütün bunlar için zaman gerekliydi.

Zaman tüm danışmanların bilgeliğidir.

Şu üç şey karşısındaki tavrına bakarak kişi hakkında çok şey öğrenebileceğimizi keşfettim: Yağmurlu bir gün, kayıp bagaj ve noel ağacının birbirine dolanmış ışıkları.

İnanmasan da geçer sayılı zaman, nöbet vaktin dolacak aslan. Sabrın tadı ki acı da olsa tatlıdır ya meyvan.

İnsanı zaman kadar terbiye eden şey yoktur.

Allah âşıkları, sabrı gülbeşeker gibi tatlı tatlı emer, hazmeder. Ve bilirler ki, gökteki ayın hilalden dolunaya varması için zaman gerekir.

Ne yazık ki, birisi tecrübe kazandıkça, gençliğini kaybediyor.

İtibar 30 yılda kazanılır, bir gecede kaybedilir.

Hedefime ulaşmak için daha ne kadar zamana ihtiyacım var?

Bir guguk kuşu söyleniyor zihnimde: "Henüz değil"

Her şey beklemesini bilen kişiye kendiliğinden gelir.

Bütün zamanların en güçlü savaşçısı şu ikisidir: Zaman ve sabır.

Her şey için zaman vardır.

Her üstün yavaş kurulmuştur.

Günün ne kadar muhteşem olduğunu görmek için akşama kadar beklemek gerekiyor.

Yıllar, bütün omuzlara aynı ağırlıkla çökmez.

Ne kadar da fakirdir sabrı olmayanlar.

Öfkenin en iyi ilacı geciktirmektir.

Zaman, gerçeği ifşa eder.

Yalan çok çabuk herkese ulaşır doğru ise yavaş ama tam zamanında yetişir.