Karanlıkta bir mum taşıyın, karanlıkta bir mum olun, karanlıkta bir alev olduğunuzu bilin.

İnsan ışığı düşünerek değil, karanlığı şuurlu hale getirerek aydınlanabilir.

Karanlıklar için ben ölümüm.

En çok yaşamış olan uzun yıllar yaşamış olan değil, yaşamının anlamını en fazla anlamış olan insandır.

Bilerek yaşarsan, hiçbir şeyden öyle fazla tat alamazsın.

Halk kendi yazarını buldukça uyanır, bulmadıkça uyur.

Yaşamın en temel hedefini, potansiyelinin zirvesine erişmek, başkalarına hizmet etmek, başkalarının yaşamında fark yaratmak, kendinden daha önemli şeyler için yaşamak olarak belirle.

Artık yaşamak için bir nedenimiz olmalı; öğrenmek, keşfetmek, özgür olmak gibi.

Ya olmalı insan, vermeli canını insan için yahut etmemeli kalabalık dünyamızda.

Yokluk gecesinde, görünmeyen bir elin yaktığı küçük bir mum da çıkar. Alevini iyi işaretleyin: çünkü o, o İnsanın hayatıdır.

Gerçek bilge aydınlanmanın amaç değil, anlam olduğunu anlar.

Ölümsüzlük anlamsızdır; insan dışında bütün yaratıklar ölümsüzdürler, çünkü ölümden habersizdirler.

Doğru olanı düşünmek, güzel olanı hissetmek ve iyi olanı istemek, bu vesileyle kişi bir yaşamın amacını akılda bulur.

Despotizm yalnızca karanlıkta var olabilir ve şu anda her yerde olduğu gibi, neredeyse her yerde olduğu gibi, herhangi bir yerde kalmasına izin vermek için artık politik birlikler içinde çok fazla ışık var.

Yaşamın amacı güce sahip olmak değil, onu yaymaktır.

Yaşamın amacı hatırlamaktır.

Işık Taşıyıcı”nın içimizde olduğu kanıtlandı: bu bizim Aklımız.

Hiçbir şey için ölmek yerine bir şey için yaşa.

Fakat biz gerçekten yaşıyor muyuz? Hayatın ne olduğunu bilmeden yaşamak...

Bir tek kalbin kırılmasını önleyebilirsem, Bir yaşamdan acıyı alabilirsem, Ya da bir acıyı hafifletebilirsem, Ya da bir ardıç kuşunu yuvasına koyabilirsem, Boşuna yaşamış olmayacağım.