Senin sessizliğini anlamayan, muhtemelen senin sözlerini de anlamaz.

Kızmak veya gücenebilmek için mutlaka biraz anlamak lazımdır.

İnsanları anlamak değil de onlara anlaşıldıklarını hissettirmek önemliyse, anlayanlar ve anlaşılanlar olarak bu çok taraflı bütünlüğün içinde tek taraflı her şey yok hükmündedir.

Empati dilsizlikten çıkmıştır. Dil geliştikçe empati azalır. Çünkü dil olunca anlamaya çalışmaz sorarsın.

İnsan bir başkasının sesini ne kadar duyabilir içinde?

Bir insan bir başkasının sözünü her zaman anlayabilir.

Bana kulak ver ki, sana ses verebileyim.

Kulak, yüreğe giden bir caddedir.

Dinlemesini Bilen, Anlamayı Da Bilmeli.

Aramızdaki bağlantı zayıfsa, iletişimimiz sözlü kurşunlara dönüşür.

İletişim, insanlar birbirini yormadan ve zorlamadan anladıklarında kıymetlidir. Gönülden, beklentisiz ve özgür olduğunda. İlle anlaşmak için değil, anlamak için insanları, insanlarla konuşup, hayatla anlaşmak için gerekli iletişim.

Anlamak, sevmenin olmazsa, olmaz kuralıdır.

Beni ancak bir âmâ gördü, göremeden anladı neler hissettiğimi. Dertsize zevâl olmaz. Bana ancak dilsiz anlattı dili olanın dile getiremediklerini. Teşbihte kusur olmaz.

Karşımızdakilerin yayınlarını okumak utanç veriyor bize. Oysa bu duygunun tam tersini duymalıyız. Faşistler tarafından kandırılmış yoksul halkla karşı karşıya geldiğimizde sırf devrimci düşüncenin gerçekliğinden dem vuruyoruz ama onlara söylenen yalanlardan haberimiz yok.

Bize yazdığımızı değil, yüreğimizi okuyacak insanlar lazım.

Bir duygu, anlaşılmıyorsa, duygu değildir zaten.

Yıldım ömrümün kalıplarından. Beni duy ve anla.

Sustu. Konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı.

Anladığım sözlerindeki öfkedir, sözlerin değil.

Konuşmadan önce dinle.