Kızmak veya gücenebilmek için mutlaka biraz anlamak lazımdır.

Zorla güldü âmâlar, ağlamak mı ayıp?

Beni ancak bir âmâ gördü, göremeden anladı neler hissettiğimi. Dertsize zevâl olmaz. Bana ancak dilsiz anlattı dili olanın dile getiremediklerini. Teşbihte kusur olmaz.

Ne kadar güler ise düşman, o kadar ağlatır seni.

Gözler dolmak içindir.

Siz ne kadar mutluysanız ben de o kadarım, ne az ne çok

Herkes ağlayacak bir göğüs istiyordu ama kimse o göğüs olmayı göze alamıyordu.

Bir duygu, anlaşılmıyorsa, duygu değildir zaten.

Farkında mısınız bilmem, kimse kendi acısını bile duymuyor artık.

Anladığım sözlerindeki öfkedir, sözlerin değil.

Sevmenin öncesi acımaktır, çünkü ilişki önce duyulması kolay duygularla başlar.

İnsanları anlamak değil de onlara anlaşıldıklarını hissettirmek önemliyse, anlayanlar ve anlaşılanlar olarak bu çok taraflı bütünlüğün içinde tek taraflı her şey yok hükmündedir.

Empati dilsizlikten çıkmıştır. Dil geliştikçe empati azalır. Çünkü dil olunca anlamaya çalışmaz sorarsın.

Başkasının ıstırabını anlamak konusunda engel kendimizdir, gövdesi, böylelikle de kendisi azalmış felçliler ıstıraptan ölür mesela.

Tüm sözcükler tükendiğinde, insan insanı anlamaya başlar.

Ağlamak güzeldir.

Okumuş yazmış adam öğüt vermez, adamı anlar.

Burnunu çeke çeke ağlamak, Belki biraz çocukça. Ağlamak, hüngür hüngür ağlamak, İçini çeke çeke, İnsanca.

Şizofreni çaresizlik anlaşılmadan anlaşılamaz.

Yapanı anlamamak, ne yapıldığına veya neden yapıldığına dair kesin bir bilgiye sahip olmamaktır.