Toplum

Artık sokakta birbirimize selam vermez olduk. Gazetelerde savaş veya tecavüz haberleri görmek bizleri çok üzüyor. Milletçe zor bir süreçten geçiyoruz, böyle günlerde müziği kısmak yerine dinleyerek rahatlamalıyız. Bu bir rehabilitasyondur.

Çocuklar, büyük müzisyenlere ve aktörlere hayranlık duydukları gibi büyük bilim insanlarına da hayranlık duyduklarında medeniyet bir sonraki seviyeye sıçramış olacaktır!

Şu zavallı çocuklar, "Bu köpek benim” diyorlardı. “Orası güneşteki benim yerim.” İşte tüm dünyayı kuşatan gasp edip sahiplenme davasının nasıl başladığının en canlı misali.

Yasama güçsüzleşince, ahlak dejenere olur.

Kuvvete dayanmayan adalet aciz, adalete dayanmayan kuvvet zalimdir.

Uluslar bireyleri ulus adına kurban ediyor; ve "ulus" sadece bir laftır. Haritanın üzerine çizdiğin çizgiler yeryüzünde hiçbir yerde yoktur. Onlar sadece senin oyunundur. Fakat haritanın üzerine çizmiş olduğun bu çizgiler için savaşmak adına milyonlarca insan ölmüştür; gerçek insanlar gerçek olmayan çizgiler için ölüyor. Ve sen onları kahraman yapıyorsun, ulusal kahramanlar yapıyorsun!

Toplumun stratejisi sizi birbirine düşman iki kampa bölmektir. İçinde hem Yunanların Zorbası, hem Buda’nın Gautama’sı yaşar. Biri maddiyatçıdır, diğeri tinselliğe önem verir.

Topluma mutlak şekilde teslim olmak, bütünüyle onun esiri olmak gerekir. Toplum ancak o zaman —yalnızca kölelere, ruhsal olarak intihar etmiş kimselere— saygı duyar.

İnsanın yeryüzündeki en zayıf hayvan olduğu kabul edilmek zorundadır. Ve onun bütün davranışlarının, bütün aidiyetlerinin, gruplaşmalarının temeli budur. O kendisinden daha büyük bir şeyin parçası olmak zorundadır; ancak o zaman kendisini güvende hisseder.

Andrea: "Kahramanı olmayan ülke ne mutsuz bir ülkedir."Galileo: "Hayır, kahramana ihtiyacı olan ülke ne mutsuz bir ülkedir."

İhtiyacımız olan şey kahramanlar değil, kahramanlara ihtiyaç duymayan bir toplum olmalı.

Çok az şey kar fırtınası kadar demokratiktir.

Köle gibi eğitilenler, köle gibi yönetilebilirler ancak...

Hareket halindeki cehaletten daha korkunç bir şey yoktur.

Çıplak bedenler bizi şaşırtmıyor artık, çıplak beyinlerdir varlığına dayanamadığımız.

Bize birkaç deli gerek, şu akıllıların yol açtığı duruma bak!

Bazıları mideleri için yiyecek, diğerleri de yiyecekleri için mide ararlar.

Bütün büyük doğrular önce küfür olarak başlarlar.

Terörü lanetlerken, şahsi terör eylemlerimizi yaratmamak lazım. Psikolojik terör de bir terörize etme biçimidir. Herkes düşünerek konuşmalı, yazmalı, sorumluluk sahibi davranmalı artık. Biraz sakinleşmezsek bireylerin ve toplumun iç huzurunu yeniden kurması onlarca yıl alacak. Siyasiler değişebilir ama insanımızın ruhu değişmemeli. Masum şehitlerimizi malzeme yapan leş kargalarına uymayın, içinizi öfke doldurmayın. Şehitler için edilecek bir duanız sosyal medyada bana ya da bir gazeteciye yazacağınız bir küfürden daha çok işe yarar. Hem de biraz olsun içiniz ferahlar.

Kadın olmak zor, güzel bir kız olmak çok zordur ülkemde.

Bir ülkenin yazgısı, ülke halkının eğitimine bağlıdır.

Bir Hıristiyan kültüründen zaman zaman hoşgörüsüzleşen agresif bir laikliğe geçtik.

Greenpeace ve Uluslararası Af Örgütü insanlığın endişelerini yatıştırmayı iş edinmiştir... Bu endişeler daha önceden Rafael, Mikelanj ya da Bach’ın yaydığı enerjiyle insanoğlunun aklına düşmüştü.

Modern hayatta ve düşünce sisteminde inançlarını yerine getirmeye çalışan kimse kendini palyaço gibi hissedebilir.