Psikoloji

İnsan bir kez “yapamam” diye düşünmeye görsün, gerçekten yapamaz.

Doktorlar anlamadı ama, ben hastayım. Hastalığımı biliyorum: Umutsuzluk , kırgınlık... Ruh çöküntüsü içinde gittikçe kendimden ayrılıp başka bir insan oluyorum.

Rahatlık fizyolojik olarak "danger signal" den kurtarıp kendini otomatik olarak "safety signal"e bırakmakla geliyorsa, mutluluk "safety signal" arayarak değil, "danger signal" ihtimalini azaltarak sağlanır.

Ancak rüya gördüren bir uyku dinlendirici olabilir.

İnsan rüyaları hakkında da sorgulanıyor.

İnsanlar, çocukluklarının, uluslarının ve yaşlarının hatalarını, onları çürütmek için gerekli olan gerçekleri kabul ettikten sonra hala devam ettirirler.

Acıyı unut. Dayanmayı öğrenin. Dikkatinizi başka bir yere odaklayın.

Kurban zihniyeti. Kimileri de sorunlarını çözmek için yapabilecekleri hiçbir şey olmadığını düşünürler, ama aslında vardır. Kurbanlar kendi sorunları için başkalarını ve dış koşulları suçlar. Kısa vadede kendilerini iyi hissetseler de öfkeli, çaresiz ve umutsuz bir yaşama mahkûmdurlar.

Her şeyi kendine hak gören insanlar kendi duyguları ve eylemleri için başkalarını suçlarlar çünkü kendilerini sürekli kurban gibi resmederlerse sonunda birinin gelip onları kurtaracağına ve hep istedikleri aşka kavuşacaklarına inanırlar.

Çıkmaz sokak gibi görünen Arnavut kaldırımlı bir yoldan aşağı inmeye başlarsınız. Hiçbir beklentiniz ya da inancınız olmadan sadece oradan gitmek zorunda olduğunuz için gitmeye devam edersiniz .

Hiçbir beklentiniz ya da inancınız olmadan sadece oradan gitmek zorunda olduğunuz için gitmeye devam edersiniz.

Kaçmak geçmişle yüzleşmeyi ve rüyalara ulaşmayı gerektirir.

Bazen herkes farklı bir yerde olmaya ihtiyaç duyar.

Cesaretsizliğin en büyük kaynağı, kişinin bir şeyi yapamayacağına dair inancıdır.

İnsan zihni çok fazla gerçeğe dayanabilir, ancak çok fazla aralıksız kasvetli olamaz.

Çoğu zaman, bir şey hakkındaki cehaletimiz ne kadar büyükse, değişime karşı direncimiz o kadar büyüktür.

Can sıkıntısı, duygusuz kalplerin ve kaynakları olmayan zihinlerin hastalığıdır.

Duyarlılık, hayal gücü, akıl, her biri diğerinin hizmetindedir.

Kimse bizi sevmezse, kendimizi sevmeyi bırakırız.

Korku, hayat hakkındaki yanlış bir kanaatimizden kaynaklanıyor.

Çocukların kör karanlıktan korktuğu gibi bizde aydınlıktan korkarız, çocukların karanlıktan dehşetle beklediklerinden daha korkunç olmayan şeylerden...

Çocukların karanlıkta ürpermesi ve her şeyden korkması gibi biz de bazen ışıkta çocukların karanlıkta dehşete kapıldıkları ve hayallerinde gerçekleşmesini bekledikleri şeylerden daha fazla korkarız. Bu korku ve ondan doğan karanlık; güneşin ışınları ve günün aydınlığının parıldaması ile değil doğa yasasının görünüşü ile def edilebilir.

Elleri sıkmak, korkudan kaynaklanır; kaybetme korkusu, asla yetmeyeceği korkusu, bırakırsan gider korkusu.

Değişime en direndiğimiz şeyler, değiştirmeye en çok ihtiyacımız olan şeylerdir.