Psikoloji

Aklı bozuk olanın bedeninde şudur diyemeyeceğimiz belli belirsiz bozukluklar vardır.

Akıl dikkatten gelir.

Ağrı eşiği düşük olanın öfkesi fazladır.

Açlık arayış, doygunluk durgunluk, durgunluk isteksizlik yaratır.

Açık alan korkusu öldürülmekten, kapalı alan korkusuysa öldürmekten kaçmak için oluşur.

Acıya dayanma gücü yetinmenin büyüklüğüyle paralel gider, yetinme de bir acıdır çünkü.

Acı çok dağılmış insanın kendini toplama aracıdır, onu matkap gibi kullanıp kişi psikolojik kaya katmanına ulaşır ve o temel üzerinde kendini yeniden kurar.

İnsan kafası öyledir ki, kendisine karanlık gelene daha kolay inanır.

İncittiği insandan nefret etmek, insan doğasının bir parçasıdır.

İnsan, doğası gereği kime zarar vermişse ondan nefret eder.

Uyduruyorlar, sonra da uydurduklarına inanıyorlar.

İnsanlar, anlamadıklarına daha çok inanırlar.

En cesur kişiler bile, ani şeylerden korkarlar.

Canından korkanlar herkesten şüphelenirler.

Mizah, neredeyse her zaman makyaj yapmış öfkedir sanırım.

Korku insanı acımasız yapar.

Bir adamın dünyasını yorumlama şeklini kontrol edin ve davranışlarını kontrol etme yolunda uzun bir yol kat etmiş olursunuz.

İnsanlar kendilerini hep onaylanacak davranışlar yaparken görmek isterler.

Endişelerinizden kurtulmak istiyorsanız, yaşamaktan en çok korktuğunuz şeyin bir gün başınıza geleceğini kabul edin.

Acıların en acısı kendi kendimize çektirdiğimizdir.

Sizin tek çılgınlığınız, kendinizi deli sanmanız.

Bir intihar olayı okuyunca, insana buz gibi ter döktüren şey, pencerenin demirlerinde asılı duran narin ceset değil, intihardan hemen önce o kalpte olup biten şeydir.

Görecek gözü ve işitecek kulağı olan kişi hiçbir ölümlünün sır tutamayacağına kendini ikna edebilir. Dudakları sessiz kalsa, parmak uçları çıtlatır; her gözeneği onu sızdırarak ifşa eder.

Cinsel baskı uygulamak amacıyla "düşünme yetilerinin" zorla ket vurulmasından kaynaklanır.