Felsefi

Neden mi düşünüyorum? Çoğu şeyi düşünmemek için.

Düşünceler olmasaydı, insan yalnız olurdu.

Yalnızca sağduyusu olan delirir.

Paylaşmanın erdemliğini fark edebilseydik, insanca yaşamayı becerir, dünya sınırlarının anlamsızlığını fark ederdik.

Barış, diye bir şey vardır. Kalbinizde ve ruhunuzda.

Kendini seçemiyorsun, bırakıp kaçamıyorsun. Yazmadığın bir hikâyede, uzun ya da kısa vadede az biraz keşfediyorsun.

Kalbini bozmayan, bozar aklını.

İlk kim bozdu sonsuz uyumu?

Her insan biraz romandır, kahramandır, biraz yalandır.

Bir hayat yetmez büyümeye.

Bazen kendimizi çok gelişmiş bir bilgisayar, vicdanı da Allah'ın çipi olarak düşünürüm ben.

Ağlamak, şu gelip geçici dünyada her şeye rağmen varolmak demek.

O masanın içinde kalan karanlık bir bölge var. Oraya hiç girmemişler, hep korkmuşlar.

Bir deliyle benim aramda tek bir fark var. Deli aklının yerinde olduğunu sanır. Bense deli olduğumu biliyorum.

Aslan, ağaçtan kendisine gülen maymunu umursamaz.

Sizi nefret etmemeye çağırıyorum. Çünkü nefret, insanın adil olmasına yer bırakmaz, insanı kör eder ve tüm düşünce kapılarını kapatır.

Bilge bir adamla cahil bir adam arasındaki fark; birincisinin fikirleri tartışması, ikincisinin ise gerçekleri tartışmasıdır.

Yaşamım boyunca hiçbir şeyden korkmadım. Mücahit gibi yaşadım ve ölümü her zaman bekledim.

Kuvvetli olmak her şeyin fevkindedir. Kuvvet her hareketi mazur gösterebilir. Acizlere acımak ise sersemliktir.

Yaşamak, herkesten daha iyi, herkesten daha üstün yaşamak, insanlara hâkim olarak, kuvvetli, belki de biraz zalim olarak yaşamak…

Vücut cevhersiz bir kalıp, Hiçe gider hiçten gelip.

Aklı kafamızdan sürsek, İlmin içine tükürsek, Dünyaya çevirip dirsek Günümüzü hoş geçirsek…

Her büyüklük cüzzam gibi dökülür burda, En muazzam ölüm bile küçülür burda.

Burda yoktur insanların düşündükleri, Rüzgâr siler kafadaki küçüklükleri.