Eğer bu gezegen üzerinde uyum içerisinde yaşamayı öğrenemiyorsak o zaman yaşamayı kesinlikle hak etmiyoruz.

Cennet; çocukları, insanları, yakarak, boğarak, doğrayarak, canlarına kastederek gidebileceğiniz bir yer olabilir mi? Böyle bir Cennet tahayyülü olabilir mi?

Dostça yaşamak varken, insanlar niçin kötülük yapıyordu.

Bunca şeyin bir anlamı olup olmadığı veya insanlığın makinem sayesinde daha mutlu olup olmayacağı hakkında fikir yürütmek istemiyorum.

İnsan denilen canlı türü, nasıl oldu da, kendi yaşamını, dünyayı, hatta yavaş yavaş uzayı ve diğer gezegenleri cehenneme çeviren bir varlığa dönüştü?

Apaçık yanlış şeylere tartışmasız inanmak, insanlığın en ağır maliyet getiren budalalığıdır.

Hastalıklı bir topluma uyum sağlamak demek, sağlıklı olmak demek değildir.

Bazen "gezegenimiz evrenin tımarhanesi mi" diye düşünmeden edemiyorum.

Fakat bir zamanlar yaşamınızın hazzı ve düsturu olan iyilikseverlik duygularınızı ne söndürdü?

Bu insanlık dışı dünya daha insancıl hale gelmeli. Ama nasıl?

Tanrı'nın hiçbir gücü yoktur, bizimle iletişim kuramaz, kendini bize açıklayamaz, aslında bunu yapmadı ve bu dinin bizim kendi tatlı icadı olduğumuz.

İnsanlık kalktı mı dünyadan?

İnsanlığın uyumu en uyumsuz notaların özgürce yayılımından doğmuştur.

İnsanlık tarihi insan özgürlüğünün başlangıcıdır ve onun ilk eylemi olan itaatsizlikle başlar.

Bir adam olarak tanımlamandan önce bir adam ne kadar yol kat etmelidir?

— Bende erken başlamış.

Red, bir yeni bilme düzlemine başlangıçtır. Ütopya, aklın toplumsal duvarlarını yıkarak aklı güçlendirme işidir. Kurgu, teoridir.

İnsanlık hep kendisini arayan bir serüvendir.

Kendi halinde 'insanlık' olur mu, diğer insanların görüp de teslim etmedikleri bir 'insanlık' demek istiyorum ve olması gereklidir. Mutlak ve bağımsız bir 'insanlık' dönüşülmelidir; atasözlerini, halk felsefesi cümleleri sayacak olursak, dilimizdeki 'insan kıymetini insan bilir' sözüne baktığımızda bunun kolay olmadığını görebiliyoruz. İnsan bilmese de insan olmalıdır ve diğer insanlardan bağımsız bir insanlık olduğuna inanıyorum; bu, yaşama gücümüzdür.

Dil ve bilim, insanlığın en büyük ve en yaratıcı iki basitlemesidir.