Felsefe

Hayvanlar kendi doğalarına göre yaşamakta hiç güçlük çekmezler ama insanlar için tam anlamıyla insan olmak güçtür.

Yaşam bütünüyle çarpıktı. Şeyler anlamsız bir akış içinde gidip gelmekteydiler. Hiçbir şeyin sürekli bir önemi yoktu.

Yaşayanlar hakkında bilgi sahibi olmadan ölüler hakkında bilgi sahibi olabilir misin?

Gerçek beyefendi bir savaşçı değil, araştırmacı olmalıydı.

Ölümden sonraki yaşamla ilgilenmiyorum.

Yaşam hakkının insan merkezli olarak tartışılması, insanlığın tüm algısını yöneten türcülüğün sonucudur. Bundan kurtulunmadığı sürece her hak mücadelesi eksik ve tutarsız kalır.

Benim asıl peşinde olduğum, bütün zulmün; insanın insana, doğaya ve hayvana uyguladığı zulmün ortadan kalkması.

İnsan, kendisinden aşağı gördüğünün üzerinde otorite kurup onu sömürüyor.

İnsanoğlu kendini üstün varlık diye görüp dünyanın hakimi sanıyor. Kafalar o kadar şartlanmış ki, bir hayvanın da sosyal bir varlık olarak yaşadığı gerçeği göz ardı ediliyor.

Acaba, insanların vicdanlı olmasını beklemek hayalperestlik mi? En temel tutarlılığı beklemek, bu zevk aleminde çocuksu bir rüya mı?

Aslında öldüğünü anlamayanlardır dünyada kalanlar.

İnsanlar mantıklı bir yalana mantıksız bir gerçekten daha çok inanırlar.

Aksi ispat edilene kadar her masum suçludur.

Herkes kendisinin en büyük hakemi olduğunu, yeryüzünde hiçbir gücün onun üzerine çıkamayacağını, kendisinin ve bireyselliğiyle ilgili her şeyin egemeni olduğunu ve her zaman olacağını hissetmelidir. Ancak o zaman bütün insanlar can ve mal güvenliğinin farkına varacaklardır.

Duyguların değerlendirilmesinde veya dilin yorumlanmasında veya düşüncenin, duygunun veya eylemin tekdüzeliğini talep etmek, insan yasalarında temel bir hatadır - ancak tüm insanların aynı çehreye sahip olmasını istemekle eşitlenecek bir delilik, aynı ses veya aynı boy.

O halde özgürlük, bireyin egemenliğidir ve her bireyin kendi kişiliğinin, zamanının ve mülkünün tek meşru hükümdarı olduğu, her biri kendi maliyetine göre yaşayıp hareket ettiği kabul edilmedikçe, insan özgürlüğü asla bilemeyecektir.

O halde özgürlük, bireyin hükümetidir.

Pek çok muazzam gerçek vardır ki inkar etmediğimiz ama yine de tam olarak inanmadığımız.

Hiç kimse saf iyi ya da saf kötü değildir. Salt kötülükleri görmek bir süre sonra şüphe, depresyon ve umutsuzluk denizinde boğar insanı. Nefret dolu bir yaşam, mutsuz bir yaşamdır.

Kimse bizi kendimizden mahrum edemez.

Deneyim; kazanılan bilgiden çok, kaybedilen beklentilerden oluşur..

Zihinsel başarının evrensel olarak kabul edilmesinden çok önce oldu.

Ölüler affedemez.

Hikmet aczin silahıdır.