Felsefe

İnsan varoluşunun içinde yatan olasılıklardan bir şeyler hissetmeden var olabileceğimizden korkmaya ihtiyacımız var.

İnsan zihninin gelişimi hala yüksek bir maceradır, birçok yönden dünyadaki en yüksek maceradır.

Hatalar ve kusurlu ürünler dünyasında sanki yaşam için gerekliymiş gibi yaşamayı öğrendik.

Ölüm hayattaki en büyük kayıp değildir. En büyük kayıp, biz yaşarken içimizde ölenlerdir.

Hayatın trajedisi ölüm değil, yaşarken ölmesine izin verdiğimiz şeylerdir.

Sonsuzluk, mümkün olanı kaçınılmaz olana dönüştürür.

Bireysel insanın ebedi arayışı, yalnızlığını parçalamaktır.

Ölüm düşman değildir; sürekli korku içinde yaşamaktır.

Yaşam gücü, dünyadaki en az anlaşılan güç olabilir.

Yeni bir felsefe benimsemenin zamanı geldi.

Umut, mantık aygıtından bağımsızdır.

İnsanın özü kusurludur.

İnsan uygarlığının kısa, tuhaf çağı galiba son bulmaktadır.

Lâiklik, rasyonalizmdir.

Öğretebileceğiniz tek şey anlayıştır. Gerisi kendiliğinden gelir.

Bir ağaçtan milyon tane kibrit çıkabilir ama bir kibrit bütün ormanı yok etme gücündedir. Hepimizde o bir kibritin gücü yok mu?

Kendi doğrularınıza inanırken, başka doğruları görebilme cesaretiniz yoksa, bu korkaklıktır.

Şeylerin ilkel düzenine göre, en önemsiz nedenler en büyük olayları üretir ve en büyük girişimler en önemsiz sonuçlarla sonuçlanır.

Düşünce her derdin devası ve ilacıdır. Bazen size kötülüğü dokunsa da, bunun ilacını da yine ondan isteyin, verecektir.

Bir zalimin tembelliği ve bir aptalın sessizliğidir, arzu ettiğim şey.

Umut bizi sürekli kandıran bir şarlatandır.

İdeolojik bakış açısı hakikati görmeye engeldir.

En büyük esaret cehalet. En birinci baskıcı heva, heves. En hileci düşman vesvese. En güçlü özgürlük bunları tanımaktır.

Bir ressam tablosunun sanatkarı var da bu kainat tablosunun ressamı olmaz mı?