#zaman

Özdeş iki gün yoktur, iki kış da. Yitip giden, sonsuza dek yitip gider.

Kum üzerine inşa ediyoruz ve yaşlandıkça bu temel daha dengesiz hale geliyor.

Her kötülüğün iki tedavisi vardır, Zaman ve Sessizlik.

Yeterince zaman geçince her şey değişir.

Zamanın tekerleğini geri çeviremezsin.

Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar, sonunda en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.

Zaman, zehirli gibi gözükse de, her şeyin ilacıdır.

Hayat kayıpların bir hesabıdır, Her geçen yıl... Dünyanın tutkusu yavaş yavaş artar Ve ağır yük hafifleşir Ve şafak ölmezleşir, daha parlaklaşır Her geçen yıl...

Hayat kayıpların bir hesabıdır, her geçen yıl.

Biz ikna olmuş fizikçiler için geçmiş, günümüz ve gelecek arasındaki fark yalnızca ısrarlı bir yanılsamadan ibarettir.

Ben gelecek için hiçbir endişe duymadım. O yeterince hızlı geliyor.

Zamanımdan ayrılamayacağımı anlayınca, onunla birleşmeye karar verdim.

Ya zamanla birlikte yaşar ölürsün, ya daha yüce bir yaşam uğruna zamanın dışına çıkarsın.

Hatırlamak için yavaşlar, unutmak için hızlanırız.

Geçmişin ve geleceğin gerçek yanılsamalar olduğunu fark ettim. Onlar şu anda var olmaktalar; tümüyle şu anda.

Beni, uzaydaki bir deriyle, zamanın içindeki doğum ve ölümle sınırlı olduğuma ikna eden yalnızca düzendir!

Berrak bilinç için geçmiş ya da gelecek yoktur.

Her gerçek mutluluk zamanın özgürleşmesini gerektirir.

Felsefe ancak hakikat kategorisinin tarihinde, zamanın ihtiyaçlarına uygun, yeni bir aşama önerirse var olacaktır.

Neyi yaşıyoruz şu anda, Nelerle sığmıyoruz dünyaya, Aşktan Öfkeye geçiriyoruz birdenbire, Sevinçten üzüntülere, Durgunluktan coşkulara koşuyoruz, Coşkulardan Mutsuzluğa gömülüyoruz sessizce Ve yaşıyoruz böylece her yılı, Koskoca bitmez bir saniyede.

Zaman incecik bir ırmak gibi, Akıp geçerken şakaklarımdan, Yalnızca çocuklar güldürüyor beni, Sonsuz bir sevinç adına, Gelecek dökülüyor dudaklarımdan.

Bin kez korkuya boğdular zamanı, Bin kez ölümlediler, Yine doğumdayız işte yine sevinçteyiz.

Ne zaman söylenecek türkümüz, Her yerde ve hep bir ağızdan Sen söyle ne zaman.

Dikkat et kirpiklerindeki yorgunluğa, Ağlamak üzere dolmuş bir zamandayız.