#zaman

Hayatın öyle geniş ve büyük boşlukları vardır ki can buralarda dolanır da bu süre, insanoğlunun kendi buluşu olan zaman tarafından ölçülemez.

Eğer kış, "Bahar yüreğimdedir" deseydi, ona kim inanırdı.

En uzun ömür ile en kısa ömür arasında pek bir fark olmadığını sizi çevreleyen sonsuzluğu düşündüğünüzde anlayacaksınız.

Zira, aylak olmak; mevsimlere yabancı düşmek ve sonsuzluğa doğru haşmetle ve vakur bir tevazu ile seyreden hayat kafilesinin dışında kalmaktır.

Hayatın bazı öncesiz anları vardır ki ne süresi ne biçimi ne tanımı vardır. Yalnızca bir duygulanma, yalnızca bir hayat sarsıntısıdır.

Durmuş saatlerin bir meziyeti, hiç değilse günde iki defa doğru saati göstermesidir. Ayarsız saat, bunu bile beceremez.

Zamanın, dolayısıyla yaşamanın şuuruna varabilmenin en iyi yolu, saatler ortasında yaşamaktır.

Son zamanlarda içimde, kurgusunun bitmekte olduğunu sezen bir saat çaresizliği var.

Cehennem, geleceği hayalin ve geçmişi hatırlamanın olmadığı, şimdiden saklanacak hiçbir kuytunun kalmadığı yerdir. Tek zamanlı bir hayat. Acıyı unutturacak hiçbir şeye izin verilmeyen bir yer. Hepsi de burada ve şimdide. Kaçacak bir yer yok. Kimse hatırlamıyor, kimse hayal kurmuyor.

Gelecek, geçmişin merhametine kalmıştır ve insan, ikisinin arasında bir kurbandır.

Davranışa dönüşen düşünceler daima geçmişe aittir.

Aptallar yarına bakar. Akıllı olanlar bu gece yapar.

İnsanın üç zamanlı bir canlı olmasından nefret ediyorum. Aynı anda geri, park ve ileriye takılmış otomatik vitesli bir arabanın motoru ne gürültü çıkarabilirse, bin katını ben her saniye aklımda duyuyorum.

Geçmiş, anılarla zihnimde, gelecekse tahminlerimle zihnimde. Hepsi acı dolu. Hepsinde kırılan hayaller var. Her saniye içimde hissettiğim geçmiş, şimdiki zaman ve gelecekle dolu aklımla donup kaldığımı görüyorum.

Zaman, evcilleştirilmiş bir yırtıcı hayvan gibiydi.

İnsanlar güncel yaşamın zorunluluklarıyla elleri kolları bağlı duruma sokmuşlardı kendilerini. Sanki sonsuz zamanları varmış gibi ,ertelemelerde yaşayıp durmuşlardı.

İnsanlar babalarından çok, yaşadıkları zamana benzerler.

Zaman en büyük yaratan ve en kuvvetli yıpratandır...

Şimdi oku, kabirde okuyamazsın.

Zaman geçtikçe nesiller sürekli değişiyor. Her nesil, kendisiyle birlikte yeni kavramlar, söylemler, yeni ihtiyaçlar ve talepler geliştiriyor.

Bugünün başkanı yarının yalnızca posta puludur.

Yeterli zamanımız hep vardır, yeter ki doğru kullanalım.

Zaman her şeyi alır ve her şeyi verir.

Genç olan yaşlanır; bugün yaşayan yarın ölür.