#yorgunluk

En çok anlamak yoruyor bizi.

Yoruldum, çok yoruldum. Biraz değil çok yoruldum o şehirde. Çokları çok aldı yaşamda benden. Kimine emeğimi, kimine zamanımı vermekten yoruldum.

Bu dünyada yalnızca kovalananla kovalayan, her an bir şeylerle meşgul olanla yorgun düşmüşler vardır.

Yalnızca kovalananlar, kovalayanlar, meşgul olanlar ve yorulanlar vardır.

Umut, her zaman, en kötü koşullarda bile vardır. Ama onu sırtlayıp taşıyabilmek gerekir. Bazen umudu sırtımızda taşımaktan yorulur ve teslim oluruz hayata: "Umut kalmadı deriz." Oysa umut yanımızda, onu bıraktığımız yerdedir. Yorulan umut değil, bizizdir. Umudunu yere bırakan ve onu artık taşıyamayan kişi, hayatının anlamını da yitirmiş demektir.

Hiçbir şey, bir zihni karşılığı olmayan sevgi kadar yoramaz.

Başkanlık, zihni ve ruhu yormak açısından muhtemelen en zahmetli iş.

İnsan günde on iki saat çalıştıktan sonra kitap okuyacak hâli kalmaz.

Keşke susmanın muhabbet kuşu olaydım.

Heceleme beni artık Allah'ım, Bırak okunaksız kalayım

Üzerimde bir yorgunluk var; dönüp dolaşıp hep aynı yere varmak, hep aynı çözümsüzlüğü düşünmek yoruyor beni.

Affedince yorulur insan, yalnız kaldığında bir de; ama insanı en çok yoran şey hayal kurmaktır, olmayacağını bildiği halde.

Voltaire'in kahkahası baykuşun ulumasından farksız, yakın harabelerin rüyasıyla sermest bir baykuşun... Bu çökmeye hazır medeniyet üç sütün üzerinde duruyor; süngü, açlık, fuhuş. Fransa yorgundur, zaferden yorgun, sefahetten yorgun.

Neden yorgunsun sorusuna cevap aramaktan ve bunu sormasınlar diye gülümsemekten yoruldum...

Galiba yoruldum. Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar. Kendimi her kaybettiğimde, Seni de kaybediyor olmaktan yoruldum.

Başka türlüsünü yorgunum anlatmaya

Dünya yordu bizi.

Hüzün geldi baş köşeye kuruldu. Yoruldu yüreğim yoruldu.

Dikkat et kirpiklerindeki yorgunluğa, ağlamak üzere dolmuş bir zamandayız. Okunacaksa doğru dürüst okunsun kitaplar, hatalar dönüşmesin acılara.

Tekliğim, yorgun ve kanadı kırık kuştur. Bakma sessizce dalışlarıma Bir dilsiz kavaldır yüreğim.

Dikkat et kirpiklerindeki yorgunluğa, Ağlamak üzere dolmuş bir zamandayız.

Bulutları çarpışa çarpışa yorgun, Bir gökyüzüdür artık gülüşün.

Gönlü yorguna, Her şey ölüm kadar acı.

Sustukça yorgun düşüyor düşlerim.