#yazmak

Yazmak, gizemli, tutkulu ama çoğu kez yorucu bir serüvendir; bu yüzden aşka benzer.

Ben savaşı yazdım ve her şeye, tüm engel, yasak ve tehdide rağmen yine yazacağım. Bu, benim misyonum.

Elinde bir kalem varsa olağanüstü şeyler yaşayabiliyorsun.

Bir kâğıt parçası ve kalemle birçok şey yapabilirsin. Onunla birilerini yaralayabilirsin, aşk mektubu yazabilirsin, resim çizebilirsin, kıçını silebilirsin, kâğıt parçaları yapabilirsin. Burada çok fazla opsiyon ar bu sadece senin yaratıcılığınla ve bu yaratıcılıktan geleceklerle sınırlıdır.

Okumak ve yazmak; vicdani sorumluluğun yüklendiği, duyarlı insanların girişimidir.

Benim sorunum uykusuzluk. Her zaman düzgün uyumuş olsaydım, asla bir satır yazmazdım.

Okuyarak olduğu kadar yazarak da öğrenin.

Okumak doldurur, konuşmak hazırlar, yazmak ise olgunlaştırır.

Yazıp yayınladıklarım değil, yazıp yazıp sildiklerimde saklıydı aslında her şey.

Muhtemelen, bir yazara verilebilecek bundan daha önemli bir tavsiye yoktur: Sana, büyük bir kıvanç vermeyen tek satır bile yazma.

Okumak, yazmaktan öte bir iştir; daha uysal, daha uygar, daha entelektüeldir...

Bazıları, yazdıklarıyla övünebilir, bense okuduklarımla gurur duyuyorum.

Kör ve yalnız bir adam yazmaktan başka ne yapabilir ki?

Kitap, yalnızca sesi çoğaltmak ve iletmek için değil aynı zamanda onu geleceğe taşımak için de yazılır.

Düşünüyorum öyleyse varım değil; yazıyorum, çiziyorum öyleyse varım.

Okuyarak olduğu kadar yazarak da öğrenin.

Kalem bir adamın dikkatini çekmek ve hırsını köreltmek için harika bir gereç...

Yazmak fahişelik gibidir. Önce zevk, sonra birkaç dost, nihayet para için yapılır.

İnsanın geçmişte yazdığı kitaplarda iki sürpriz vardır: İnsan onları bir daha yazamaz ve yazmak istemez.

Gene sayfalar susmuyor.

Çünkü yazmak daha sonra her zaman bulunacak biçimde bir şeyi saklamak demektir.

Kalem, aklın dilidir.

Yazmak iyidir, ama düşünmek daha iyi; akıllılık iyidir, ama sabretmek daha iyi.

Yazmak kendi ödülüdür.