#yaşam

Gösteri, felsefeyi gerçekleştirmeyen, gerçekliği felsefeleştirir. Spekülatif evrende değerini yitirmiş olan şey, herkesin somut yaşamıdır.

Her şeye rağmen yanlış umut, umutsuz olmaktan daha iyidir.

Ayaklanma ya da uyarlama, hayatta başka seçenek yoktur.

Ağır karışıkların başlıca nedenlerinde bir şuradadır ki yaşamda herkes bir işe yerleşmek istiyor, ama hiç kimse yaşamı kurmak, düzeltmek, yerleştirmek istemiyor.

Sonu mutluluğa varan bir yol yoktur: Yol mutluluğun kendisidir.

Derin düşünen bilge kişinin tek bir günlük yaşamı, bilgisiz ve kontrolsüz kişinin bütün bir yaşamından daha değerlidir.

Yaşamda önemli olan şey yaşamın kendisidir; sonuçları değil.

Mezardakilerin pişman olduklari şeyler için, dünyadakiler birbirlerini yiyorlar!

İnanç yaşamın gücüdür.

Faydasız bir hayat erken bir ölümdür.

Ölmek elinden gelmez, ama yaşamanın da tadı yok.

İnsanlardan çok hayvanlar gibi ölmek.

Yaşamak için elimden geleni yaptım.

Bilgisizliğin azgınlığına karşı savaştım. İnanın ki dünya nimetleri ya da öz saygı için bu acıya katlanmıyorum, yaşamı ben de çok seviyorum; fakat inançlarım bunun üstündedir.

Kuşkusuz her yaşam bir çöküş sürecidir.

Bizi öldürmeyen şey, güçlendirir!

Bilgi ağacı yaşam ağacı değildir! Ruhumuzun güzelliklerini dışarı vurabilir miyiz? Veya şeytan ile yoğrulmuş bir çok eğitimli nesilleri? Cehalet öğrenilemez.

Düşlerimiz ikinci yaşamımızdır.

Yöneticiler, bizim ölüm süremizi uzatmak için yaşam süremizi kısaltıyorlar.

Genç olan yaşlanır; bugün yaşayan yarın ölür.

Ölümün bağrında yaşam vardır.

Yaşla birlikte sanat ve yaşam bir olur.

İnsanlar ancak yaşamın amacının mutluluk olmadığını düşünmeye başladığında mutluluğa ulaşabilir.

Sürekli çalışmaya adanmış bir yaşam, aptalca boşa harcanmış bir yaşamdır.