#yaşam

Yaşıyorum ama, biliyorum, insan ölümünden önce tükeniyor.

Yaşamakla yaşamamak arasında hiçbir fark kalmadığında özgürlüğüne kavuşur insan.

Uyanık olmak, yaşam dolu olmaktır, farkındalıktır. Şimdiye dek tamamıyla uyanık bir insanla hiç karşılaşmadım. Gözümü dikip yüzüne bakabilir miydim eğer karşılaşsaydım?

Mutluluk tıpkı bir kelebek gibidir; ne kadar kovalarsan, o kadar sakınır senden. Fakat dikkatini başka şeylere çevirdiğinde, nazikçe gelip omzuna konacaktır.

Bir bitki kendi doğasına uygun biçimde yaşayamazsa ölür, bir insan da öyle!

Cesaret… ah evet! Eğer bir kişi sahip olabilseydi… Hayat daha yaşanabilir olurdu, her şeye rağmen.

Evet yaşam acılarla dolu. Biz de yaptıklarımızla onu daha da zora sokuyoruz.

Yaşamak kalpteki şeytanlarla olduğu gibi beyindekilerle de savaşmaktır. Yazmak bir kişinin kendi yargılama gününe başkanlık etmesidir.

Bu yaşam bana bir işkence gibi görünüyor, bu, amaçsız çekiç sesleridir, yaşam boyu gürültü patırtıdır, fasılasız, sevinçsiz, kronik çalkantıdır.

Para sorunu böylece ahlaksal bir sorun, yaşamsal bir sorun, to be or not to be haline geliyor.

Bilinçimiz yaşamı nasıl oluşturuyorsa öyledir.

En ağır yük yaşamadan varolmaktır.

Hayat parçalar halinde bir araya getirilemez. Sadece seyredilebilir.

Yaşam, tüm ciddiyetini bizim özgürlüğümüzden alır.

Değişimi bırakmak, yaşamayı bırakmak demektir.

Evrendeki her şey, tüm krallıkları boyunca bilinçlidir: yani, kendi türünde ve kendi algı düzleminde bir bilince sahiptir.

Doğanın tüm düzeni, daha yüksek bir yaşama doğru ilerici bir yürüyüşe ev sahipliği yapar.

En zor yaşlar on ile yetmiş arasındadır.

Ölüm soğuk bir geceden başka bir şey değildir; yaşam ise sıcak ve bunaltıcı bir gün.

Yaşamaya hiç kimse zorlanamazdı, sevdaya da; saçmaydı bu. İnsanlar üzerinde gücü olan tek şey ölümdü.

Aceleye gerek yok, hâlâ yaşıyoruz.

Hayatım boyunca hep hür yaşadım.

Tüm bu olup bitenin anlamı sensin. Sebebini bilmediğin başlangıcın sebebi olmayan finalini de göreceksin. Ne ben, ne sen. Farkına varmadan farkına varabiliyor isen tadına varacağın tek şey ZAMAN. Paylaş, hükmetme. Savaş ama hor görme. Yenil ama pes etme. Kaybet, ama boyun eğme. Kazan ama böbürlenme. Sev, sevil, öfkelen, nefret et, özür dile, vazgeç, gururlan, Geri dön, ağla, kork! Bol bol gülümse, kahkaha at. Hepsi senin, zamanı kaybetme, tadını çıkar...

Farklı görünsek de aynı şeyleri anlatıyor ve yaşıyoruz.