#varlık

Cânı içün kim ki cânânın sever cânın sever, Cânı kim cânânı içün sevse cânânın sever.

Her şey gider, her şey geri gelir, sonrasızca döner varlık çarkı. Her şey ölür, her şey yine çiçeklenir; sonrasızca sürer varlık yılı.

Doğa, boşluklardan nefret eder.

Varlıklar, ancak haklarında yapılan yorumlarla değer kazanırlar.

Hiçbir şey kendi kendinin nedeni olamaz, çünkü nedenin kendisi oluşandan öncedir.

Hiçbir şey kendiliğinden yok olmaz, böyle olsaydı var olmazdı.

Cihânı hiçe satmaktır adı aşk / Döküp varlığı gitmektir adı aşk

Var olduğunda yok, yok olduğunda var olan şey aşktır.

İnsan sık sık arkasını kontrol etmeli; gölgesi ardından geliyor mu diye. Yoksa yaşama henüz bir gölge bile düşüremiyor mu? Bazı insanların gölgesi yoktur. Bazılarının ise kendisi gölge, gölgesi ise kendisidir.

Hiç, var olanın içindedir.

Her şey hiçbir şeydir, hiçbir şeyse her şey değildir.

Henüz var olmayan hiç var olmayacak anlamına gelmez. Öyleyse yok olan vardır. Var olan ise yok olmaya mahkûmsa, var olan yoktur.

Aynı anda var olan ve aynı anda yok olan bir şey varsa o da zamandır. Zaman, hem var hem yoktur; yokluğu anlamsızlaştırandır.

Eğer ben sahip olduklarım isem ve sahip olduklarımı kaybettiysem kimim ben?

Ölümden neden korkacakmışım? Ben buradaysam ölüm yoktur. Ölüm buradaysa ben yokum. Ben varken olmayan bir şeyden neden korkayım?

Ölüm ne yaşayanları ilgilendirir ne de ölüleri. Çünkü yaşayanlar için ölüm yoktur. ölülerin ise zaten kendileri yoktur.

Var olduğumuz sürece ölüm ortada yoktur; ölüm geldiği anda da biz artık yokuz.

İnsanın insandan başka dayanağı yok. Yalnızlık bile, başka insanların varlığı bilindikçe bir anlama kavuşuyor.

Bir varmış bir yokmuş / Masal gibi sanki / Hem lâ hem illâ imiş / Hakikat / Önce yok demeyi bilmekmiş / Edeb / Anladım bezm-i elestin sırrını / Benim ilk günahımmış illâ, / Lâ benim son günahım!

Hiçbir şey yoktan üretilemez.

Aşkın doğasında bitiş yoktur, aşk aşkındır ve sınırlandırılamaz ancak düştüğü kalpte tükenir ya da devam eder. Doğasına aykırı tükenmeye mahkum edilen aşk varlığından zerre kaybetmez. İçkin değildir, sonsuzdur.

Tüm varlık Tao'dan gelir, Tao ile uyum içindedir, sonunda, yine hepten Tao'ya dönecektir.

Tao yoldan daha çoktur. O yoldur ve yolu açan yoldur. O üzerinde tüm yaratıkların yürüdüğü sonsuz bir caddedir.

Bir insan hiçbir şeydir, Ancak hiçbir şey de Bir insan değildir.