#psikoloji

Olaylar, kişilerin verdikleri anlamlarla ilgilidir.

Umut, dindar insanların en etkili afrodizyakıdır.

İnkar, insanın başa çıkma mekanizmasının önemIi bir kısmını oIuşturur.

İnsan aklı, bedeninden çok daha büyük acılar çekebilir.

Dünya görüşlerini değiştirmek kolay değil. İnancın kendi ivme var ve inanç rahattır. Gerçeği yeniden yapılandırmak, travmatik ve korkutucu. Bu yüzden pek çok zeki insan inanmaya devam ediyor: inançsız bir bilinmez.

Dalmaya veya nefes tutmaya engel olan en büyük faktör, psikolojik. Bunun doğamıza ters gelmesi, en hayati ihtiyacımız olan nefes alıp vermeyi engellemesinden. Bende bu korku hiç yok. Sadece sualtında kendimi çok rahat hissediyorum.

İnsan zihni kendisini düzenli bir şemanın parçası olarak hissetmek ister.

Bazı insanlar sevgiyi hak etmiyor gibi hissediyorlar, böylece boş alanlara sessizce yürüyorlar.

İnsanların daha çocukluktan itibaren yaşamlarının toplumsal kurallarla baskı altına alınıp, özgürlüklerinin, cinselliklerinin kısıtlanması, kendini baskılama ve içe atma yoluyla değişik psikolojik sorunlara yol açar.

Despots, haksız yere kötü muamele görmüş ve haksızlığa uğramış köpeğin dostluğunu tercih etmekte ve kendisini haksız yere adamaktadır.

Cazibe merkezleri ÜZÜNTÜLERLE orantılıdır.

Perili Ev bir bakıma aklın kapı eşiğinde bırakıldığı, korkmak için oraya gelip korku ve kuşkularını birbirine bulaştırıp sonunda korkunun hakimiyetine girenlerin evidir.

Bizi bastırmak için kendi zincirlerimizi oluşturuyoruz.

Kediler, o özlem duyduğumuz şefkat hissini yaşamamıza izin veren hayvanlar. Çok sempatik, yumuşak ve sevgi dolu bir hayvan. Benim tamamıyla, uzman olmayarak, düşündüğüm bir şey ama özellikle erkeklerin, o şefkati kedilerden görmeleri durumu buna bağlıyorum. Kedilere bakan kişinin, bir işe yarayabilme ihtiyacı da var.

Çok tuhaftır, fakat insanın üzülme yeteneğinin bir sınırı vardır. Belki de büyük kederler, bir taraftan insanı acıtırken, bir taraftan da duygularını uyuşturuyordu.

Her zaman bulunduğumuz yerde değil başka yerde pek mesut olacağımızı sanıyorduk.

Sıkılgan katillerdir intihar edenler. Sadizm yerine mazohizm.

Küfür diyorum, bir saldırmama eylemidir.

İtirafçılara işkence yapmadım. Yapılmasını da savunmadım. Bir insanı konuşturmak istiyorsanız onun kadar bilgili olmalısınız. Bilmezseniz soramazsınız. Döverek "Konuş!" diyerek konuşturamazsınız. Önce aranızda duygusal bir bağ oluşturmalısınız. Örgütte yapılan "Sizi öldürürler, ailenizi öldürürler, işkence ederler, kazığa oturturlar." algısından kurtarmak zorundasınız. Sonra zaten karşısındaki adama bağlı kalacak ve konuşacaktır.

Orada 9 yıl subaylık yapmış adamın en yakın arkadaşı şehit edilmiş. İlk geldiği gibi olur mu? PKK'lıyla ateşkes yapar mı bu adam? Zaten kendisi de "Ateşkesi biz yapmadık, Ankara yaptı." diyor.

Mesela çocuk, alkolik veya madde bağımlısı olan bir annenin dinlenmemesi gerektiğini öğrenir. Annesine içgüdüsel olarak inanmaktan vazgeçemeyen, yani ilkel inancın yerine muhakemeyi koymayı öğrenememiş bir insan, tüm yaşamı boyunca da inanacağı bir otorite arar. Bunu kimisi tanrı fikrinde, kimisi büyüde, kimisi de bilimde bulur. Kesin bilginin mümkün olmadığını bile bile mutlu yaşayabilen insan sayısı tarih boyunca mini mini bir azınlıkla temsil edilmiştir.

İnsan zihni kendisini düzenli bir şemanın parçası olarak hissetmek ister.

Tarihin en acı derslerinden biri şudur: Yeterince uzun zamandır aldatılmışsak, aldatmacayı ortaya koyan her türlü kanıtı reddederiz. Gerçeği bulmakla ilgilenmeyiz artık. Aldatmaca bizi kafeslemiştir. Tuzağa düştüğümüzü kendimize bile itiraf etmek, son derece acı vericidir çünkü.

Ruhun başka hiçbir şeye indirgenemeyecek kadar kendine özgü bir doğası vardır.