İnsan zihni kendisini düzenli bir şemanın parçası olarak hissetmek ister.

İnsanların, kafalarından geçen her şeyin bilincinde olmadıkları üzerinde ortak bir görüş var.

İnsan, başkasını beğenirken, kendinde olanı beğenir.

Baskı, candan çok beyni hedef alıyor.

İnsanlar “başkalarının yargı gücüne kendi yargı güçlerinden çok güvenliler.

Kusursuz insan zihnini ayna olarak kullanır.

Dünyaya ve insanlara, çalışan kimselere, ekonomik faaliyetlere ve üretilen mallara şöyle bir baktığımızda ilk sorulacak soru şu olabilir: Bunun altındaki sistem ve düzen nedir?

Delilik, birçok şeyi başarılı bir şekilde çok hızlı düşünmek veya bir şeyi özellikle çok düşünmektir.

İnsanın, zihni ve tutkuları eğer o büyük engel olmasa bir kartal misali uçmasını sağlayabilirdi.

İnsanlara güvensizim, asıl karanlığım bu benim.

Düşünce, tamamen, zihni oluşturan bir insan eylemidiir.

İnsanlar akılla ağırlanmaz, hafifler. Ne kadar akıllı olursan o kadar hafiflersin...

İnsanlar akılla ağırlanmaz, hafifler.

İnsanların düşünme zahmetinden kurtulmak için yapamayacakları hiçbir şey yoktur.

Zihinsel bir ekonomi kuramayan kaybolur.

Karar yararları tepeye, zararları dibe çekmeyi öngören geçiştir.

İnsanda zaman kavramının oluşması için etrafında bazı şeylerin düzenli olarak tekrar etmesi gerekir.

Her duygunun kendi düşüncesi vardır, buradan her düşüncenin de bir duygusu olacağı fikrini çıkarmayın ama, duygusuz çok düşünce vardır dünyada!

Sessiz insanlar en gürültülü zihinlere sahiptir.

Düşünceler olmasaydı, insan yalnız olurdu.