#kötümserlik

İyimser, uçurtmasının ne kadar yükseğe uçacağını hoş bir şekilde düşünür; kötümser, uçurtmasının ne zaman düşeceğini üzülerek merak eder.

İyimser, sonsuz olasılıklar yarımadasında yaşar; kötümser, sürekli kararsızlık adasında mahsur kalır.

Kötümser, belayı ödünç alır; iyimserler cesaret veriyor.

Arkamıza dönüp baktığımızda gördüğümüz tüm bu iyiye gidişe rağmen hangi mantıkla bundan sonraki gidişin kötüye olacağını öngörüyoruz?

Kötümserlere ve sürekli kaygılı olanlara ne kadar aptal olduklarını söylemek istiyorum.

İnsanlar tanıdım, olayları hep iyi tarafından okumaya meyilli; insanlar tanıdım, olayları hep bir sonmuş gibi yorumlayan. Belki de mutluluk geni diye bir şey var ve bazı insanlar da onunla doğuyorlar.

Sözcükler bile bırakıp gidiyor sizi, bu kadar kötü işte.

İyimser olup yanılmayı, kötümser olup haklı olmaya tercih ederim.

İyimserlik gerçekleri beklemez. Beklentilerle ilgilenir. Kötümserlik zaman kaybıdır.

Kötümserlik zaman kaybıdır.

İyilikte hiçbir iyilik görememek ne kadar üzücü.

İnsan düşüncesi sabah alacakaranlıkta kötümser, gündüz iyimserdir. Çünkü gündüz saatlerinde hızlı kalp atışları nedeniyle beyin iyi kanlanır, gece uykuda yavaşlayan kalp beyni kansız bırakır. Anlıyoruz ki, iyimser olabilmek sinir hücrelerinin güçlü bir organizasyonunu ve bunu besleyen yüksek bir mental enerji düzeyini gerektirir, kötümserlik bu enerji düzeyine ulaşamaamak nedeniyledir.

Bugün iyi haberler olacağı konusunda bir ümit yok, yine de insan günbegün dünyanın sürüp gittiğini bilirse daha bir rahatlıyor.

Faşizm ise bilakis kötümserdir. O büyük halk kütlesini hakir görür, saygıya layık olan sadece aydınlardır.

Edebiyatın çoğunluk için bir şey ifade etmediği ve yasa dışı bir iş gibi toplumsal yaşamın kıyısında güçbela hayatta kaldığı ülkelerde birçok gencin mesleki hayallerini hüsrana uğratan bir kötümserlikti bu.

Kendimi tümüyle bir kötümser olarak düşünmüyorum. Bir kötümseri yağmurun yağması için bekleyen bir kişi olarak düşünüyorum. Oysa ben kendimi tümüyle sırılsıklam olmuş hissediyorum.

Bir kötümser başına kötü olaylar geldiğinde sevinendir çünkü ancak böylece kendini haklı hisseder.

İnsanlar iyiye değil kötüye inanmaya eğilimlidir.

İyi insan bulmak zor. Her şey gün geçtikçe daha da beter oluyor.

Kötümserlik kanserden daha tehlikeli bir hastalıktır.

İnsan, zehirlenmiş bir hayvandır. Belki de zehirlenmiş yegane hayvandır.

Örneğin moral gücünü yitirmiş pısırık bir ortamda büyüyen çocuklarda böyle bir durumla karşılaşırız; çevrenin aşırı kötümserliği kolaylıkla çevreden çocuğa geçer.