#kayıtsızlık

Kayıtsızlık, çok acı çekmekten olur.

Yoktum, Varım, Olmayacağım, Umurumda Değil.

Hayatın tersi ölüm değil, kayıtsızlıktır.

Ben tek başıma zaten neyi değiştirebilirim ki, diyerek hiçbir şey yapmamak kadar büyük bir yanlış yoktur.

Kötülerin başarılı olması için gerekli olan tek şey, iyi insanların hiçbir şey yapmamasıdır.

Kendi hareketlerinin sorumluluğunu yüklenmeyen insanlar çoğu kez neler olup bittiğini umursamazlar..

Kurcalamaya kurcalamaya hepimizin defterleri öyle bir kirlendi ki sonunda farkına varmadan sefaletin kucağına düştük.

İnsanlar her zaman yarın için hazırlanıyorlardı. Buna inanmadım. Yarın onlar için hazırlanmıyordu. Orada olduklarını bile bilmiyordu.

Ben de küçük şeylerden mutlu olabilirim ama bu kadar bokun arasında o küçük şeyleri çıkarmaya üşeniyorum.

Yeryüzünde kaldığı bunca yıl boyunca yaşayıp gördüklerinin onda uyandırdığı düş kırıklığının dönüştüğü bir kayıtsızlıktı bu.

Benden nefret ettiğini duydum. Eğer seni düşünecek vaktim olsa ben de senden nefret ediyor olurdum.

İşleyebileceginiz en büyük günah, başkasından nefret etmek değil, ona kayıtsız kalmaktır. İnsanlık dışı olmanın özü nefret değil, kayıtsızlıktır.

Doğa dediğimiz şey, bizim hayatta nasıl kaldığımızda pek ilgilenmez.

Bugün annem öldü veya dün, tam hatırlamıyorum.

Tiyatroda nasıl boş sahnede dekorun oyaladığı seyirci, söz başlar başlamaz bütün o teferruatı görmez olursa, ben de öylece insan ıstırabı karşısında tabiat güzelliğine kayıtsızdım, yabancıydım.

İnsanın sevdiği birine kin duyması, ona karşı kayıtsız olmasından çok daha kolaydır.