#kader

Gitmekle kendinden kaçıp kurtulacağını mı sanıyorsun? Nereye gidersen git, üzüntülerin de seninle beraber gelecektir..

Kötülük; ne de olsa, yeryüzünde bir gün geliyor, hak yerini buluyor, kimsenin yaptığı kötülük cezasız kalmıyor.

Hayat bu işte! Eğer dünyaya gelmezsen hiçbir şey görmezsin; ama gelirsen dertten kurtulamazsın.

Başımıza bela geldi deriz; halbuki belaya ayağımızla kendimiz gitmişizdir.

Hepimiz ölümün nişanlısıyız.

Tarihin mimarı: İsyan; kadere, zamana, insana.

Gitmek, kaderin hatalarını düzeltmektir.

Hepimiz sefil birer kuklayız. Tek gücümüz: intibak kabiliyeti.

Ne garip bir oyuncak şu insan! Yürür, konuşur ve acı çeker. 70 kilodur. Kendisine ve çevresine ait hiçbir şey bilmez. Bir nevi ıstırap makinesi. İpleri başkaları çeker. Hantal ve şapşal bir robot. Neye sevinir bilinmez. Sınırsız olan yalnız hayalleri ve acı kabiliyeti. Etten bir kafes ve aciz içinde çırpınan bir ruh. Vücut araba, akıl arabacı. Ama gözleri bağlı arabacının, arabaya hükmeden atlar... Bu da haklı: Var olmak için yok olmak lazım, parça bütüne kavuşacak ki hasret dinsin.

Benim dümenim onun aşkıdır; ne tarafa döndürürse o tarafa giderim. Kâh emîr olur buyruk yürütürüm, kâh esir olur yerlerde sürünürüm. Ancak her nefeste bu ferman sahibinin mahkûmuyum.

Okyanusta ölmez de insan, gider bir kaşık sevdada boğulur.

Adresim oldun benim. Biliyorsun bunu değil mi? Alınyazım oldun. Korka korka çaldım kapını. Ne yapayım sevdim seni... Sensin artık ne varsa...

Ölüyürum tanrım. Bu da oldu işte. Her ölüm erken ölümdür Biliyorum tanrım. Ama, ayrıca, aldığın şu hayat Fena değildir.. Üstü kalsın..

Coğrafya değil, attığın oy kaderindir. Coğrafya kader olsa; bir Kuzey Kore'ye bak bir Güney Kore'ye bak. Bir Türkiye'nin Ege sahillerine bak, bir Yunanistan'ın Ege sahillerine bak. Bir Mısır'a bak, bir İsrail'e bak.

Coğrafya kader değildir.. Beyinsizlik, ilime kafa tutmak kaderdir!

Bizimle “Kemalist” diye akıllarınca dalga geçen, yaylanın otuyla büyümüş liboşlar; Bir asır önce bile, “İlim, bilim, irfan” diyen bir kurucu lider varken, 21. yüzyılda sizler gibi “ kader , fıtrat” diyen Ortaçağ kafasının yanında mı duracaktık?

Ben Allah'ın emriyle, cihad yolunda hareket etmeye vazifedarım. Cenâb-ı Hakkın vazifesine karışmam. Muzaffer etmek veya mağlûp etmek O'nun vazifesidir.

Kader’ demeye dilim varmıyor… O zaman deme! Zaten, ‘kader’ diye bir şey yoktur.

Vaktinde, hatta yerinde doğmamış insanların sonu maalesef böyle oluyor.

Sabırla uçan kuşların kanatlarındaki dua'lara emanet her şeyimiz.

Değil mi ki, kavuşmalarımız topal Ayrılıklarımız koşar adım.

Takdir-i ezele teslimiz ama gayrete de aşığız.

Geç doğduk erken ölümlere.

Denmiştir ki küfrün sürüp gitmesi mümkündür de zulmün istikbali yoktur. O muhakkak sükut eder, zalimler cezalarını bulur.