#insan

İnsan bugün kendisini olduğu gibi kabul eder; ama onun tabiatında yarın başka biri olmak vardır.

Üstesinden gelemediği çelişkilerle başbaşa kalan insan, moral bakımından derinden derine sarsılır ama bunu kimseye söyleyemez, çünkü ona kimse yardım edemez. Bu korkunç bir yer kayması gibidir.

Elinden malını mülkünü, varını yoğunu alsalar, bundan ölmezsin. Bunları yine edinebilirsin. Ama senin onurunu kırar, vicdanını öldürürlerse, işte buna çare yoktur...

Sen konuşmaya tenezzül etmezsin suskun sanırlar, ve umursamaz. Bilmezler ki, bir konuşacak olsan yüzüne bakacak yüzleri kalmaz!

Gitmekle kendinden kaçıp kurtulacağını mı sanıyorsun? Nereye gidersen git, üzüntülerin de seninle beraber gelecektir..

Herkes gidebilir, herkes kacabilir ama, herkes kendine hakim olamaz, herkes kendine karşı zafer kazanamaz.

İnsanlar niçin böyle yaşıyorlardı? Niçin bazıları iyi bazıları kötüydü? Niye bazıları mutlu, bazıları mutsuz?

Başkalarından gördüğün kötülük, Seni iyilik yapmaktan alıkoymasın..

Bu dünyadan insanlar göçüp gider ama yaptıkları iyi şeyler kalır.

Türküler yüreğini arıtır adamın, insanları birbirine yaklaştırır.

Bir insanın ne denli sevildiği en çok ayrılık anında belli olur.

İnsan denize benzer, derin yerleri de, sığ yerleri de vardır.

Halk bir denizdir, derin yeri de vardır, sığ yeri de..

İnsanlar savaşmadan yaşayamazlar mı?

Dünyada aptal bolluğundan çok ne var?

Gördüğün gibi yalnızım, hep yalnız...

Herkese bir yer vardır bu dünyada.

Ölüm karşısında herkes eşittir.

Hakiki büyük adamlar güzel ağaçlara benzer. Dallarında yuvalar kurulur, gölgesinde yorgunlar dinlenir, çiçeklerine sürünenler güzel koku alırlar, meyvesiyle açlar doyar ve yaprakları arasından dökülen güneş damlaları toprağa hayat verir. Hiç kimseye ve hiçbir şeye zararı dokunmaz.

Söylenmemiş fikir yoktur, diyorlar. bu söz doğru ise bile bundan sonra bütün insanlar susacak değil.

İnsan, tarihe her istediğini söyletebilir, çünkü ölüler, itiraz edemezler.

İnsan için en büyük kuvvet, kendisini olduğu gibi görebilmektir.

Hayatta en zor şey, amaçsız insanlarla yaşama zorunluluğudur.

Yanlışların en tehlikelisi ve en yanlışı kendini yanlış tanımaktır.