#insan

Materyalizmin insan türü için onur bozucu olduğu doğru değildir.

Varoluşun konusu ve amacı insan türüdür demek saçmadır.

İnsanın varlığı hiçbir şekilde Allah’ın varlığını kanıtlamaz.

Ey insan! Milyonlarca yıl önce ne idiysen, o olacaksın.

Ne Allah insan için yapılmıştır ne insan Allah için.

İnsan iradesi bir ham hayaldir.

İnsan ne sofu doğar ne dinci.

Sanat insanın doğa içerisinde sürüp gitmesidir.

Toplumun yarası da insanın yarasına benzer, çabucak unutuluverir.

Yaşadığınız sürece insanların görünümlerine göre değerlendirildiklerinin farkında olun.

Kendimizde her kusuru bağışlar, başkalarında pireyi deve yaparız.

Alçak gönüllü insan, kendini hiç söz konusu etmez.

Gerçekten alçak gönüllü olan bir insan, kendisinden hiç söz etmeyen insandır.

Can sıkıntısı, dünyaya tembellikle birlikte gelmiştir.

Tüm mutsuzluğumuz, yalnız kalabilme yetisinden yoksun oluşumuzdan kaynaklanır.

Tüm belalar, yalnız kalma yeteneğimizin olmayışından gelir başımıza.

Yağlı ve verimli bir toprağın erkekleri çoğunlukla kadınsı ve korkaktır; aksine, çorak bir ülke, insanları zorunlu olarak ılıman ve sonuç olarak dikkatli, uyanık ve çalışkan yapar.

Eskiden hayvan kurban eden insanlar, onları birer hayvan olarak görmezlerdi. Hatta bizim tiksintiyle karşıladığımız hayvanları biçimsel olarak mahkûm eden ve cezalandıran şu Ortaçağ bile onlara bizden daha yakındır. Ortaçağ’da hayvanları suçlamak onları onurlandırmak anlamına geliyordu. Günümüzdeyse onları adam yerine koymayarak, hiç muamelesi yapıyor ve bu düşünceden yola çıkarak kendileriyle “insanca” ilişkiler kurmaya kalkışıyoruz! Artık onları kurban etmiyor ve cezalandırmadığımız gibi, bununla gurur duyuyoruz. Oysa bunun nedeni onları evcilleştirmiş olmamızdır. Daha da kötüsü onları insana özgü bir adalet anlayışından çok, toplumsal iyilikseverlik ve şefkat hatta cezalandırma ve ölümden çok, kasaplık et olarak yok etmeye ve deney hayvanı olarak öldürmeye lâyık gördüğümüz bir dünyaya ait varlıklar hâline getiriyoruz.

Ne yediğinizi söyleyin, size kim olduğunuzu söyleyeyim.

Her canavarın arkasında bir insan olduğu fikrinden hep çok etkilendim. Her birimizin içinde bir kötülük var.

Farklı kıtalardaki halkların uzun dönemli tarihleri arasındaki farklar, söz konusu halkların insanları arasında doğuştan gelen farklardan kaynaklanmaz, yaşadıkları çevrelerin koşulları arasındaki farklardan kaynaklanır.

Belki de bir hayvan türü olarak, hayvanlar arasında bizim en büyük farklılığımız evrime karşı kararlar alabilme kapasitemizdir.

İnsanlar o kadar çabuk değişirler ki, onlarda her zaman ortaya çıkarılacak bir yenilik bulabiliriz.

En büyük insan; kendini en çok sayıda insanın yerine koyabilen insandır.