Bir insanın hem büyük ve hem de iyi olması pek enderdir.

İnsanım, insana dair hiçbir şey bana yabancı olamaz.

Tüm hayatım boyunca bu kadar büyük bir insanı tanımadım.

Büyük adamların duyguları da büyük olur.

İnsanları anlamak için, tarihini bilmek gerekir.

Her şeyi anlamak insanı hoşgörülü yapar.

Beni tanımak isterseniz kafamın içindekileri öğrenmek zorundasınız ve bende sizi tanımak istersem, 'Bu kişi şişman, bu kişi zayıf, bu kişi Yahudi, bu kişi Katolik' diyemem. İnsan bu denli basit değildir.

Bilinmemekten değil başkalarını bilmediğimde üzüntü duyarım.

Hiçbir zaman suçlanmadığım şeylerden biri de insanları umursamamamdır.

Ufak işleɾ için kendini büyük göɾen kişi, genelde büyük işleɾ için küçüktüɾ.

İnsanı büyük ya da küçük yapan kendi iradesidir.

Büyük kusurlara sahip olmak, ancak büyük adamların imtiyazıdır.

İnsan her şeyi anlayabilir... Meltemin nasıl estiğini de, güneşte olup bitenleri de...Gel gelelim, kendisinden başka bir insanın burnunu neden başka türlü sildiğini bir türlü anlayamaz.

Ve benim insana bakışım şu, insan denen varlık, tepesine çıkamayacağım kadar yüksek, dibine inemeyeceğin kadar alçaktır. Çünkü insan çok karmaşık bir yapı; kültürüyle, edimiyle, işiyle, emeğiyle, kendini bezemesiyle, süslemesiyle, güzelliğiyle... Önemli olan tepesine çıkıp taç olmak ya da ayağının dibinde toprak olmak değil onunla lisân-ı hâl ile bir yerde buluşabilmek.

Bize yazdığımızı değil, yüreğimizi okuyacak insanlar lazım.

Ya sırtımıza alıp taşıyoruz, ya ayağımızın altına alıp çiğniyoruz; Öğrenemedik bir türlü yan yana yürümeyi...

Roman bir empati kurabilme, yazdığınız karakterleri anlayabilme sanatıdır. Onları tanıyacak, hatta özdeşleşeceksiniz ki anlattığınız zaman yerine otursun.

İnsan, kendisini kızdıran şeyler kadar büyüktür.

Deli dedikleri etrafında neler döndüğünü çözmeye başlamış bir insandır hepsi bu.

Büyüklük, sahip olunan güçte, mevkide veya prestijde bulunmaz. İyilikte, alçak gönüllülükte, hizmette ve karakterde keşfedilir.