#ilham

Kahraman halkı heyecanlandırır ve alevlendirir. Ancak onu milletinden aldığı ateş ve heyecanla yakar.

Artık güneşe ihtiyacım yoktu, çünkü ışığımı her yere yanımda götürdüm.

Yaratmak istediğimiz şeyi taklit etmemeliyiz.

En büyük işler büyük hayal sahipleri tarafından başarılmıştır.

Tehlike, dehanın yakıtıdır.

Herkesin yılda bir kez deha olacağı tutar. Gerçek dehalar ise bunu daha sık yapar.

Gırgır Dergisi ve Oğuz Aral bana göre benim kırılma noktamdır. Ben bir kenar mahalle varoş lümpeniyken o beni buldu; mizahçı yaptı. Elbette çok kabaca aktardım ama O beni bir yola yönlendirdi. Beni entelektüel olma çabasına soktu. Aslında bir kenar mahalle umutsuzundan bir mizah yazarı yarattı.

Sanat, özgürlük tarafından emzirildikçe büyür.

Yarını gerçekleştirmemizin tek sınırı bugünün şüpheleri olacaktır.

Önsezi, size bir şeyler anlatmaya çalışan yaratıcılıktır.

Bir çocuk doldurulacak bir vazo değildir, o yakılacak bir ateştir.

Izdırap, en duru ilham kaynağıdır.

Geceler, insanın inkişaf edip gelişmesine ve insanlığın mutluluk ve saadetinin hazırlanmasına açılmış meydanlar gibidir. Yüksek fikir ve yüksek eserler hep o karanlık döl yatağında gelişmiş ve insanlığın istifadesine arzedilmişlerdir.

Sinemayı çok istiyordum. Sinemaydı benim asıl hayat amacım. Ama tanıdık yok, bildik yok, torpil lazım. Nereden bulacağım, fakir çocuğusun... Zeki Müren’in filmini gördüm: ‘Beklenen Şarkı’. Baktım hem şarkı söylüyor hem sinemada oynuyor. Haa demek ben de yapabilirim bu işi... Sesimin de güzel olduğunu söylediler. Öyle girdim sinemaya. Şarkılarımla, bestelerimle.

Zeki Müren'le ve Avare filmiyle büyüdük.

Gerçek sanat, insanın kalbini, aklını ve ruhunu harekete geçirir.

Nietzsche dehasının burun deliğinde olduğunu söylemiştir ve bence de burası dehanın bulunması için mükemmel bir yer.

Ben sanatçı için bütün bir özgürlüğün olduğuna inanmıyorum. Kendine kalsa, istediği her şeyi yapmak için özgür, ancak genelde hiçbir şey yapmaz. Eğer sanatçı için ilham beklerken tehlikeli bir şey varsa hayatında bu özgürlüğünün sorunudur.

Çok özel bir duruma gelmeye başladık. Tamam, bilmiyoruz cevapları. Ama bir ilerleme var ve buna ithafen bir müzik yazılması gerekiyor diye düşünmüştüm. İşte Evren Senfonisi odur.

Benim göğe bakma durağım, müziğim.

“ ...Ben günlük tutmam ama not tutarım. Bir sürü gereci, ayrıntıyı: çağrışım, gözlem, dinleme, duyma yoluyla ufak ufak kâğıtlara yazar biriktiririm. Biçim ararım...”

“Hareket noktam çoğunlukla ‘yaşam’dır. Yaşam’dan aldığım ‘deney’ ve etkilenimleri, düşüncelerim ve inançlarımla emiştirerek yazmaya yönelirim.”

Birbiriyle çelişen iki düşünceniz varsa, güzel bir roman yazabilirsiniz.

Bir şey söylemek istediğin için yazmazsın. Söyleyecek bir şeyin olduğu için yazarsın.