#hiçlik

Yaşayan bir insan için ölüm hiçbir şeydir, çünkü adam yaşıyor; ölmüş biri için de ölüm hiçbir şeydir, çünkü artık onun hakkında hiçbir şey bilemez.

Bir görüntüydü yalnızca, bir resim, bir düş, bir hiçti.

İnsan ölür. Karanlıktan gelen, karanlığa geri döner ve hiçbir iz bırakmadan zamanın sınırsız boşluğuna yeniden emilir.

Karanlığın sonu yoktu, mutsuzluğumu ve özlemimi de içine alan bir sarmal gibi ilerliyordu. Sanki bir kara delikte yürüyor ve bir hiçe dönüştürülüyordum.

Hiçliğe sahip olmaya çalış. Her şey olabilirsin, Hiç olmaya çalış.

Hiçbir arzu olmadığında Her şey barış içindedir.

Bir testi yaparsın çamurdan, içindeki boşluktur onu yaralı kılan.

Yankıyım, unutuşum, hiçliğim ben.

Bütün insanların bir gün öleceğini, hiçlikten gelip hiçliğe döneceklerini söylememiş miydi?

Yaşamak iğrenç bir yılgı öyleyse. Kimse ölümün karşısında, her şeyin bir hiç olduğunu bilerek yaşayamaz.

Hayal ve gerçek birbirinden ayrılmayan bir hiçliktir.

Hiçbir şey bir şey olmak ister ve bir şey de her şey olmak ister.

Hiçlik denen şey, kesinlikle hiçbir şeyin olmaması demek olduğundan, belki de anlamak ve hayal etmek gerekmiyordur.

Dünya insanın hiçliğidir.

Biz hiçiz, aradığımızsa her şey.

Ben, bir tek hiçliği sevdim.

Cihânı hiçe satmaktır adı aşk / Döküp varlığı gitmektir adı aşk

Bir adım geri durduğumuzda, ormanı seyretmek için ağaçları bir kenara ittiğimizde, ağaçların değersizliğiyle karşı karşıya kalırız… Daha fazla geri geldiğimizde, ormanı tamamen önemsiz buluveririz… Aynısı bu ülke, yeryüzü, güneş sistemi ve galaksi içinde geçerlidir… Bu evren o denli geniştir ki, biz bir kum taneciğinden daha ufak kalırız… En büyük problemlerimiz bizle birlikte hiçliğe karışır… Biz basitçe, Tanrıların oyuncaklarıyız, yine de Tanrılar oyunlarına bizi layık görmüyorlar bile.

İnsan asla bir cevap bulamadı ve bulamayacaktır da Yaşam sahip olduklarımızın tümüdür ama yine de o hiçtir…

Bana sorarsanız, aynı anda her yerde olmak sonsuza kadar hiçbir yerde olmamaktır.

Erkekler olsun, kadınlar olsun kendi hiçliklerinin bencil korkusu ile çılgındılar.

Halk için gerçek bir afyon, ölümden sonra hiçliğe olan inançtır - ihanetlerimiz, açgözlülüğümüz, korkaklığımız, cinayetlerimiz için yargılanmayacağını düşünmenin büyük tesellisi.

Hayatı anlamlardan soyduğun zaman sana kalan bir hiçtir.

Hayat bir hatıra ve daha sonra hiçbir şey.