#hayat

Hayat bir tahterevallidir, Tartini; birinin bahtı aşağı inerken ötekininki yükselir! (Büyünün Gözleri;2000, Perde II, Sahne III, p. 52)

İnsanın kendi canı öyle tatlıdır ki, bal bile onun yanında çok tuzlu kalır! (Büyünün Gözleri; 2000, Perde II, Sahne III, p. 52)

Yalnızca yaşamak bile, başlı başına bir çığlıktır.

Her şeyin en güzelini, en büyüğünü tatmak istiyorum bu hayatta...

Durursam ölürüm.

Yasak, ceza, kaçış, mazlumiyet, gurbet, kimsesizlik, çaresizlik ve kahrolası bir kader: Maceramın özeti budur.

Hayat yakasından tutulup, 'Yanındayım evlat. Haydi gidelim' denmesine bayılır.

Beğenmediğin bir şeyi değiştir. Eğer onu değiştiremiyorsan kendi tutumunu değiştir.

Ne çok gürültü ettik.

Mutluluk acıların aşılmasıyla serpilip gelişir.

Çalışmayı mutlulukla karıştırmaktan daha beter bir şey yok.

Neden dünyanın sonu olsun sanki? Sırf bir şey yaşamış olmak için saçma sapan şeyleri düşünemem ben.

İnsan hayatım dediği şeyin içini pek az doldurur, hem de gülünç derecede az.

Herkes er ya da geç kendi hayatı sandığı bir hikaye bulur.

Yaşlandıkça daha sade bir tarzı yeğliyor insan.

Yaşamı kollarımız arasında tutamayız.

Sevişmeyle geçen gecelere yazık.

Yolculukların sonu eve dönüştür.

Alternatifini düşündüğünüzde yaşlılık hiç de kötü değil.

Bitecek, bu da bitecek; şu dünyada ne bitmiyor ki?

İnsanin dünü, asla yarın gibi olmayabilir; Değişimden başka bir şey ayakta kalamaz!

İnsanın dünüyle yarını bir olmaz; Kalıcı şey yoktur, değiskenlikten öte.

Hayat inatçıdır ve en çok nefret edildiği anda sımsıkı tutunur size.

Biliyorsunuz ki elimde avucumda ne varsa hepsini devrimci mücadeleye harcadım. Buna pişman değilim. Tersine, eğer hayata yeniden başlayacak olsaydım yine aynı şekilde hareket ederdim. Yalnız, evlenmezdim.