#gözlem

Göğün her yerde mavi olduğunu anlamak için dünyayı dolaşmanız gerekmez.

Bir insanı tanımak için neyi gülünç bulduğundan daha iyi bir gösterge olamaz.

Tanıdığım en mantıklı kişi benim terzimdir; Beni gördüğü her sefer ölçülerimi tekrar alır. Diğerleri önceki ölçüleri ile devam eder ve benim ona uygun olmamı bekler.

Bilimsel gözlem her zaman tartışmacı bir gözlemdir. Bu gözlem önceki bir savı, öncesel bir şemayı, bir gözlem tasarısını doğrular ya da sakatlar. Bu gözlem doğrulayarak gösterir, görünümleri bir sıradüzenine sokar, dolaysızı aşar, şemaları kurduktan sonra gerçeği yeniden kurar. Doğal olarak gözlemden deneye geçildiğinde bilginin tartışmalı özyapısı daha da belirginleşir.

Doğal olarak gözlemden deneye geçildiğinde bilginin tartışmalı özyapısı daha da belirginleşir.

Bilimsel gözlem her zaman tartışmacı bir gözlemdir.

Olguların sınavından geçmeyen hiçbir önermeye güvenmem. Beni izleyen, benim gibi gerçeğe yönelen herkes birkaç olaya bakıp acele yargılara ulaşmaktan kaçınmalıdır. Kişiyi uzun deneyimler aydınlatır ancak...

Ben mikroskop ve teleskopa inanıyorum.

Cüzdanlar insanın kişiliğini ve hayat tarzını yansıtır.

Kendini tanıtmak istiyorsan, başkalarının davranışlarına dikkat et. Başkalarını anlamak istiyorsan, kendi gönlüne bak.

Sahilde durup gemilerin denizde gidip gelişini izlemek bir zevk. Bir kalenin penceresinde durup, bir muhabereyi, aşağıda süregiden macerayı izlemek bir zevk. Ancak hiçbir şey, gerçeğin gözetleme mevkiinde durup da... Aşağı vadideki hataları, amaçsız gezintileri , pusları ve fırtınaları görebilmekle mukayese edilemez

Hiçbir şey, hakikatin gözetleme mevkiinde durmakla mukayese edilemez.

Eğer gözlem yapamıyorsanız, hemşire olmaktan vazgeçin.

“...Dikkate ettiğim noktalar vardır. Adına kadar, kişi adı, yer adı, romanın adı; hepsi inceden inceye düşünülmüş olmalı derim. Hiçbir sorun çözümünü rastlantıya, gelişigüzelliğe bırakmak istemem... bir romanım ötekine benzemesin isterim. O yüzden kılı kırka yararım... Her ayrıntıyı çağrışımla, her çözüm konuşup görüşmeyle gelmez. Aylar süren okumalar gerekir. Köygöçüren için uzun uzun, yer altı suları, Orta Anadolu iklimi, sondajcılık, sulu ve kuru tarım konularını inceledim, pek çok rapor okudum. Amerikan sargısı ve Kaplumbağalar için üst üste gezler yaptım. Yayla için Tarih Kurumuna, müzelere gidip geldim, arkeoloji çalıştım. Hastanelerde gözlem yaptım. Dağlarda, yaylalarda yaşadım. Uzaycılık üstüne kitaplar okudum. Bunlarsız olabileceğini sanmıyorum...”

“ ...Ben günlük tutmam ama not tutarım. Bir sürü gereci, ayrıntıyı: çağrışım, gözlem, dinleme, duyma yoluyla ufak ufak kâğıtlara yazar biriktiririm. Biçim ararım...”

Sakız mı O'nu çiğniyor, O mu sakızı belli değil.

Şu âna kadar herhangi bir şeyle çelişmemiş olan gözlem; mucizelerin, yalnızca ona inanıldığı dönem ve ülkelerde ve ona inanmaya ikna edilmiş insanların önünde gerçekleştiğini öğretir.

Saygı duymak, karşımızdakinden korkmak ve ürkmek demek değildir; saygı duymak o kişiye dikkat etmek, dikkatlice gözlemlemek demektir.

Kendi payıma, naçizane oturduğum koltuktan, ben de sık sık ikiye ayırırım insanları: Farkında olanlar ve olmayanlar.

Kadınların, toplam on dakika sürmüş bir olayı bir saatte anlatma yeteneklerine öteden beri hayran olmuşumdur.

Denizden gelen iris, rüzgar ya da kuvvetli yağmur getiriyor.

En iyi tanıdıklarım, tek kelime etmediğim kişilerdir.

Nereye gidersen git dünyanın kitlelerini bulacaksın. Hiç bu iki sınıfa ayrılır.

Artan mesafe ile bilgimiz kaybolur ve hızla kaybolur. Sonunda, loş sınıra ulaşıyoruz - teleskoplarımızın en üst sınırları. Orada, gölgeleri ölçüyoruz ve neredeyse daha önemli olan yer işaretleri için hayalet ölçüm hataları arasında arama yapıyoruz. Arama devam edecek. Ampirik kaynaklar tükenene kadar, rüya gibi spekülasyon alanlarına geçmemiz gerekmiyor.