#gelişim

Bana yazıyorlar. Bu mektuplar bana verilmiş ‘gelişim hediyeleri.’ Öyle görüyorum. Ve sizlerle paylaşmama izin verildiği için minnettarım.

Ayaklarımız yerden kesilmemek kaydıyla parmaklarımızın ucuyla yıldızlara ulaşabilmeliyiz.

Kendimi tarif etmek, kendime sınır çizmek olur; Yeteneğimin ise asla sınırı yoktur.

Her şeyden önce gölgemizi aşabilmeliyiz, bunu en azından denemeliyiz!

Kimi oyuncu “Ben tamamım” der ve üzerine bir şey eklemez. İnsanların almaya alışık olduğu şeyleri verir, bunun ekmeğini de yer. Kimisi de zor olanı yani yeteneğini hep bir basamak yukarı taşımayı seçer. İkinci yol emek ister. Ben zor yolu seçtim.

Uyanık olmam, kendimi besleyen yerlerde olmam lazım ki aynılıktan kurtulayım.

Kınanma ile başa çıkmanın en hazırlıklı ve güvenilir yolu kendimizi düzenlemektir.

Korkuyu aşmaktan ve mutluluğu elde etmekten başka hedef yok.

İnsan gelişimi evrimseldir ve bu nedenle hatalar ve hatalar kaçınılmazdır. Tek gerçek trajedi yaşlanmak ama daha akıllı olmaktır.

Bilincin evrimi, geniş bir yelpazede fırsatlar ve gelişim için neredeyse sınırsız seçenek sunan bir oyun alanı gerektirir.

Hepimiz insanlığın kollektif bilinç seviyesinde yüzeriz, böylece eklediğimiz herhangi bir artış bize geri döner.

Çıkış yolu daha bilinçli olmaktır.

Eğer yaptığım şeyde rahatsam, demek ki bir şeyler yanlış gidiyor.

Eğitim ekmek ve sudan sonra halkın en zorunlu ihtiyacıdır.

Kim iyi dinlerse o öğrenir.

Fedakarlık yapmadan hiçbir bilgeliğe ulaşılamaz.

Öğrendiğimizde, Daha Yükseğe ulaşırız. Anladığımızdan daha fazlasını biliyoruz.

Bildiğimizi zannetmemiz öğrenmemizin en büyük düşmanıdır.

Eğitim her şeyi yapabilir ve bizi biz yapan eğitimdir. Ama iyi bir eğitim sisteminin kurulmasının önünde ciddi engeller vardır.

Eğitim bizi biz yaptı.

Zeka tıpkı bir tarla gibi ekilmeye ve bakılmaya muhtaçtır.

Bütün büyük işler, küçük başlangıçlarla olur.

Akıl, işletilirse çevikleşir.

Akıl da bir tarla gibi ekilmeye ve bakılmaya ihtiyaç duyar.